ارزیابی عملکرد روشهای قراردادی بهکار گرفتهشده در توسعۀ میدان گازی پارس جنوبی | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 9، دوره 5، شماره 2، مهر 1398، صفحه 397-418 اصل مقاله (331.63 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2020.272977.250 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرسول قاسمی* 1؛ علی امامی میبدی1؛ سید مرتضی الهی2 | ||
| 1دانشیار گروه اقتصاد انرژی دانشکدۀ اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشجوی دکتری اقتصاد نفت و گاز دانشکدۀ اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| مخزن گازی پارس جنوبی به عنوان بزرگترین منبع تأمین گاز طبیعی، از جمله مهمترین پروژههای کشور است که برای توسعۀ فازهای آن، از روشهای مختلف قراردادی استفاده شده است. در پژوهش پیش رو، مقایسهای بین عملکرد روشهای بهکار گرفتهشده انجام و مناسبترین آن مشخص گردیده است که میتواند مبنایی برای توسعههای آتی میدانهای گازی یا پروژههای بزرگمقیاس کشور باشد. با در نظر گرفتن معیارهایی، از جمله کاهش ریسکهای طرح و اختلافات قراردادی، هزینۀ تمامشده، کیفیت انجام کار و تأسیسات در زمان اجرا و بهرهبرداری، یکپارچگی عملیات اجرا و تولید، زمان اجرای طرح، کسب دانش مدیریتی و انتقال فناوری، با استفاده از روش «فرایند تحلیل سلسلهمراتبی» برای گزینههای موجود، مناسبترین روش عقد قرارداد انجامگرفته در طرحهای پارس جنوبی، روش بیع متقابل حاصل شده است. ویژگیهای مدنظر در این پژوهش که به این نتیجه انجامیده است، به طور کلی عبارتاند از: حفظ حق مالکیت کشور، کنترل عملیات و هزینه توسط دولت، انتقال دانش فنی، قبول ریسک تولید و انجام صد درصد سرمایهگذاری توسط پیمانکار و بازپرداخت آن طی پنج تا هفت سال پس از بهرهبرداری از محل محصولات میدان. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سازوکارهای قراردادی؛ قرارداد بیع متقابل؛ قراردادهای نفت و گاز؛ میدان گازی پارس جنوبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,002 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,010 |
||