بررسی ژنهای دو قلوزای GDF9 ، BMP15 و BMPR_1B در گوسفند | ||
| علمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک | ||
| دوره 19، شماره 3 - شماره پیاپی 15، زمستان 1398، صفحه 15-19 اصل مقاله (1.47 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/domesticsj.2020.76396 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه گلستانی عراقی* 1؛ سید رضا میرائی آشتیانی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام و طیور گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد تمام ژنتیک و اصلاح نژاد دام و طیور گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در کشور ﻣﺎ ﻃﻲ دهههای اخیر مطالعات گستردهای برای افزایش میزان بهرهوری صفات تولیدمثلی گوسفندان در کشور انجام گرفته است. بررسی ژنهای بزرگ اثر یکی از اقداماتی بود که در این راستا صورت گرفت. ژنهای GDF9، BMP15، BMPR_1B ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﻱ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ((TGF-β) (Transforming Growth Factor β هستند که ﺍﺯ لحاظ بیولوژیکی دارای سیستم ﻓﻌﺎﻟﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. در کل این ژنها ﺑﺨﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺍﺯ ﻭﺍﺭﻳﺎﻧﺲ ﺻﻔﺖ ﭼﻨﺪﻗﻠﻮﺯﺍﻳﻲ ﺭﺍ در گوسفند تشکیل میدهند. ژن GDF9 اتوزومی بوده و دارای اثر افزایشی بر نرخ تخمکاندازی میباشد، این ژن بر روی کروموزوم شماره پنج فقط در حالت هتروزیگوت منجر به افزایش تخمکاندازی شده و ژنوتیپ هموزیگوت برای این آلل، عقیم میباشد. فاکتور متمایز کننده رشد (Growth Diffrenetiation Factor) GDF9 را با نام Fec G میخوانند. ژن BMP15 وابسته به جنس بوده و بر روی کروموزوم X واقع شده است. این ژن جزء دسته پروتئین مورفوژنیک استخوانی (Bon Morphogenetic Protein) BMPها میباشد و با نام Fec X شناخته میشود. ژن بورولا (BMPR-1B) و یا (ALK6) اتوزومی بوده و نخستین ژن بزرگ اثری است ﻛﻪ در مورد افزایش میزان باروری گزارش داده شد و آن را Fec B مینامند. ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ژنهای BMP15 ﻭ GDF9 ﺩﺭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﻧﺸﺎﻥﺩﻫﻨﺪﻩ ﻋﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ جهشهای بزرگ اثر ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﻮﻣﻮﺯﻳﮕﻮﺕ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﻴﻤﻲ میگردد، میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دو قلوزایی؛ صفات تولید مثلی؛ کروموزوم؛ هتروزیگوت؛ هموزیگوت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 919 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 512 |
||