فرایند مصرفیشدن آب شهری در تهران (ارائۀ نظریۀ دادهبنیاد) | ||
| بررسی مسائل اجتماعی ایران | ||
| دوره 10، شماره 1، اردیبهشت 1398، صفحه 281-311 اصل مقاله (525.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijsp.2020.76177 | ||
| نویسندگان | ||
| نیما بردیافر1؛ وحید قاسمی* 2؛ عباس کاظمی3؛ جبار رحمانی3 | ||
| 1دانشجوی دورۀ دکتری جامعهشناسی دانشگاه اصفهان | ||
| 2استاد جامعهشناسی دانشگاه اصفهان | ||
| 3استادیار پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر ناظر بر بازسازی پیامدهای معنایی دگرگونی فضایی زیرساختهای شهر تهران در حوزۀ آب است که در چند دهۀ اخیر در ایران رخ داده است. در قرن گذشته، با اجرای برنامههای نوسازی دولتها، ساخت سدها، انتقال آب از طریق لولهکشی به خانهها شاهد تغییر ساخت فضایی شهری، دگردیسی فرم طراحی فضای خانهها، مناسبات اجتماعی میان شهروندان و بهدنبال آن تغییرات سریع در باورها، ارزشها و کنشهای مردم در حوزۀ آب هستیم. برمبنای رویکرد کلاسیک، روش نظریۀ دادهبنیاد (گلیزر، 1978) اطلاعات این تحقیق از طریق مصاحبههای گروهی، انفرادی و عمیق گردآوری شده است. در این روش، یافتهها در سه مرحلۀ باز، گزینشی و نظری کدگذاری شده و روابط میان مقولهها در یک مدل تحلیلی، تا ظهور[1] یک نظریه برآمده از واقعیت محدود[2] ادامه یافته است. در این فرایند، هشت مقولۀ اصلی شامل دگرگونیهای ساختاری و توسعۀ تکنولوژیک، فاصلهاندازی اخلاقی، تولید انبوه و مصرف تجملی، تغییر ارزشهای بهداشتی، دگرگونی ارزشهای مرتبط با آب، خانه بهمثابه یک کل تمام، فردگرایی/خصوصی شدن، نظارت مصرفگرایانه و یک مقولۀ مرکزی «فرایند مصرفی شدن» بهدستآمد که دلالت بر کل روابط میان پدیدههای دخیل در مسئله دارد. یافتهها بیانگر سیر تغییرات در ارزشها، باورها و کنشهای مردم تهران در قبال آب و گسترش روزافزون مصارف شهری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مصرفی شدن؛ فردگرایی؛ دگرگونی فضایی؛ تغییرات فرهنگی؛ نظریۀ دادهبنیاد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 987 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 761 |
||