بررسی تنش شوری و خشکی بر کاهش جذب آب گیاه تحت شرایط تنش همزمان | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 9، دوره 51، شماره 7، مهر 1399، صفحه 1711-1723 اصل مقاله (952.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2020.296737.668486 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوذر بذرافشان1؛ مهدی شرفا1؛ محمدحسین محمدی* 1؛ علی اصغر ذوالفقاری2 | ||
| 1گروه علوم و مهندسی خاک- دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی- پردیس کشاورزی و منابع طبیعی- دانشگاه تهران- کرج- ایران | ||
| 2گروه بیابان زدایی- دانشکده کویرشناسی- دانشگاه سمنان- سمنان- ایران | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق بهمنظور بررسی تاثیر تنشهای شوری و خشکی بر میزان کاهش جذب آب توسط گیاه ذرت انجام شد. بهمنظور اعمال این تنشها، گلدانها به دو قسمت تنش شوری و خشکی تقسیم شدند. آزمایشهای گلخانهای در دو فصل بهار و پاییز در گلخانه بهصورت طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در سال 1396 انجام شدند. گلدانها به دو قسمت شامل تنشهای شوری و خشکی تقسیم شدند. جذب آب گیاه بهصورت روزانه در قسمت شوری گلدان تحت پتانسیل ماتریک 100 سانتیمتر در سطوح شوری مختلف آب آبیاری (0، 7/1، 36/3، 33/6 و 35/8 دسیزیمنس بر متر) اندازهگیری شد. پتانسیل اسمزی در گلدانها بعد از شروع اعمال تیمار ثابت نگه داشته شد. پتانسیلهای ماتریک و اسمزی بر اساس جذب آب برابر ریشهها در قسمت شوری و خشکی گلدانها کمیسازی شدند. در بهار، نسبت پتانسیل ماتریک به اسمزی در تیمارهای خشکی D1، D2، D3، D4 و تیمارهای شوری S1، S2،S3، S4 متناظر برابر با 28/0، 5/0، 47/0 و 46/0بود. در پاییز، این نسبتها در تیمارهای خشکی D1، D2، D3، D4 و تیمارهای شوری S1، S2،S3، S4 متناظر به ترتیب 25/0، 32/0، 32/0 و 33/0 بودند. کاهش جذب آب با یک واحد کاهش پتانسیل ماتریک بیشتر از یک واحد کاهش پتانسیل اسمزی بود. پتانسیل اسمزی اثر بیشتری بر کاهش جرم ریشه تحت شرایط مصرف آب برابر داشت. این نتایج نشان داد فرضیه جمعپذیر یا ضربپذیر بودن پتانسیلهای ماتریک و اسمزی صحیح نمیباشد. نتایج این مطالعه جهت مدیریت دقیق آب آبیاری تحت تنشهای شوری و خشکی میتواند استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پتانسیل اسمزی؛ پتانسیل ماتریک؛ جذب آب؛ سیستم ریشه؛ ذرت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,339 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 815 |
||