فقه تعامل با پیروان مذاهب اسلامی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 13، دوره 17، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 657-676 اصل مقاله (584.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2020.296284.1008702 | ||
| نویسنده | ||
| حسین رجبی* | ||
| استادیار گروه حقوق و فقه مقارن، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| فقه با تمام امور انسان، گره خورده است. رسالت فقه، بیان وظایف، بایدها و نبایدهای زندگی فردی و اجتماعی است. یکی از مسائل اثرگذار در جامعۀ اسلامی، چگونگی تعامل با پیروان مذاهب است. رویکرد فقه به این بخش از زندگی چگونه است؟ آیا فقه ساکت است یا از فقه میتوان نظریهای را استنتاج کرد؟ برخی، سرچشمۀ خشونت را فقه معرفی میکنند و مبانی فکری گروههای افراطی را در فقه سنتی مذاهب میدانند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از متون فقهی مذاهب اسلامی، در پی اثبات این نظریه است که مجموعه احکام اجتماعی فقه در حوزۀ تعامل با مذاهب، نظامواره، یک هدف کلان را در بستر اجتماع دنبال میکند؛ آن هدف کلان تعامل همگرایانه با پیروان مذاهب است نه تعامل واگرایانه. نگاه منفی در فقه مذاهب، ناشی از عدم عمق نگری به فقه است که با دیدگاههای مجتهدان مذاهب منطبق نیست. رویکرد مجموعه مذاهب فقهی همراه با قواعدی است که جامعۀ اسلامی را بهسوی همدلی، محبت و امتواحده، سوق میدهد. بدینسبب دانشمندان مذاهب افزونبر نقد مبنای خشونت و برخوردهای فیزیکی، پیروان خود را به تعامل مثبت توصیه کرده و میکنند. دفاع مالی، سیاسی و نظامی را از پیروان مذاهب دیگر مانند مذهب خود واجب میدانند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فقه تعامل؛ فقه تقریب؛ گفتوگوی فقهی در مذاهب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 756 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 585 |
||