شأن وجودشناختی هنر و صنعت نزد هیدگر | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 5، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 32، شهریور 1398، صفحه 69-87 اصل مقاله (223.18 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2019.74463 | ||
| نویسندگان | ||
| مرجانه سوزن کار1؛ محمدرضا ریخته گران* 2؛ شمس الملوک مصطفوی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفۀ هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران | ||
| چکیده | ||
| در مقام تعریف غالبا صنعت را مجموعه ابزار و وسایلی میدانیم که توسط صنعتگر تولید شده است. همچنین است نگاهمان به هنر؛ مجموعه آثاری همچون نقاشی، شعر و غیره که هنرمند آنها را به وجود آورده است. در نگرشی موجودشناسانه تعریفهای انسانمدار از این قبیل صحیح هستند، اما اگر در پی ذات یا حقیقت چیزها باشیم و بخواهیم شأن وجودشناسانه آنها را تعیین کنیم تعریفهای صحیح کافی نیستند؛ چرا که ذات هر چیز عبارت است از آنچه امکان داده تا آن چیز همان که هست باشد. بر این اساس، ذات صنعت و هنر نمیتواند تنها از شخص صنعتگر یا شخص هنرمند و نیز از دستساختههای آنها تعین پذیرفته باشد. در این نوشتار تلاش شده تا شأن وجودشناختی هنر و صنعت بر اساس نسبت انسان با وجود از نگاه هیدگر معلوم گردد؛ و با در نظر گرفتن این نکته که وی دورههای گوناگون تاریخ را اعصار وجود میداند و معتقد است وجود در اعصار گوناگون به انحاء متفاوت از جمله پوئسیس و گشتل خود را مکشوف کرده است، به این پرسش پاسخ داده شود که چرا این متفکر دوران یونان باستان را عصر هنر و روزگار کنونی را عصر صنعت نامیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هنر؛ صنعت؛ وجود؛ تخنه؛ پوئسیس؛ گشتل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,147 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,073 |
||