حدود مداخلۀ کیفری دولت در حقوق کار در پرتو اصل حداقل بودن حقوق کیفری | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 6، دوره 50، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 513-531 اصل مقاله (407.98 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.244819.1609 | ||
| نویسندگان | ||
| آزاده السادات طاهری* 1؛ فائزه منطقی2 | ||
| 1استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| حقوق کار با هدف برقراری توازن میان منافع کارگر و کارفرما، با رویکردی حمایتگرانه از کارگران، سالها پیش پا به عرصه گذاشته است. از آن پس در اسناد بینالمللی و حقوق داخلی کشورها موازین متعددی با هدف حمایت از کارگران و تضمین شرایط انسانی برای آنها پیشبینی شده است. بدیهی است اجرا شدن این موازین در گرو توسل به ضمانتاجراهای مناسب است. یکی از اقسام این ضمانتها، مجازات ناقضان حقوق کار یا همان ضمانتاجرای کیفری است. این مقاله در پی پاسخگویی به این پرسش است که آیا کاربرد ضمانتاجرای کیفری با توجه به اصول حقوق کیفری، توجیهپذیر است یا خیر؟ نتیجه نشان میدهد که با وجود قدرت متمایز مجازات در مواجهه با نقضکنندگان حقوق کار، کاربرد این نوع ضمانتاجرا لزوماً همواره توجیهپذیر نبوده و بهتر است تنها به مواردی خاص در حقوق کار محدود باشد. کاربرد اصل حداقل بودن حقوق کیفری مؤید چنین نتیجهای است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جرمانگاری؛ حقوق کار؛ حقوق کیفری؛ ضمانت اجرا؛ کارگر؛ کارفرما؛ مجازات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,127 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 971 |
||