کاهش سیلاب در حوضه های شهری با استفاده از LID- BMPS در مدل SWMM و انتخاب گزینۀ برتر با روش AHP- TOPSIS (مطالعۀ موردی: منطقۀ شهرک گلستان سمنان) | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 13، دوره 6، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 1003-1013 اصل مقاله (969.38 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2019.284215.1148 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده زهرا میرعمادی1؛ حجت کرمی* 2؛ خسرو حسینی3؛ سید علی اصغر هاشمی4 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان | ||
| 2استادیار گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان | ||
| 3دانشیار گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان | ||
| 4استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان | ||
| چکیده | ||
| با گذشت زمان و پیشرفت تمدن، دسترسی به منابع آب باکیفیت و کافی به منظور تأمین نیازهای جوامع انسانی بسیار مهم است. با افزایش سطوح نفوذناپذیر در مناطق شهری و مخاطرات سیلاب ناشی از آن، دیدگاه نوین روشهای مدیریتLID- BMPS، برای بهکارگیری رواناب سطحی، کاهش دبی پیک و جلوگیری از سیلاب در حوضههای شهری روی مناطق توسعهیافته یا در حال توسعه مورد توجه قرار گرفته است. در پژوهش حاضر، تأثیر اصلاح ابعاد کانال، طراحی مخزن برای کنترل سیلاب و تأمین آب مورد نیاز فضای سبز منطقه و استفاده از تأسیسات LID شامل اجرای 100 درصد روسازی نفوذپذیر برای سطح پیادهروها و بشکههای باران در دو حالت (استفاده از 100 درصد سطح پشتبام و استفاده از 50 درصد سطح پشتبام) روی کاهش دبی اوج و حجم سیلاب 12 زیرحوضه در محدودۀ مطالعاتی شهرک گلستان واقع در شهر سمنان با مدل SWMM ارزیابی شد. در نهایت، با استفاده از روش AHP- TOPSIS،بشکههای باران (استفاده از 50 درصد سطح پشتبام)، با حدود 81 درصد کاهش دبی پیک سیلاب برای دورۀ بازگشت طراحی 5 سال و 78 درصد کاهش دبی پیک سیلاب برای دورۀ بازگشت طراحی 10 سال، رتبۀ نخست و اصلاح ابعاد کانال، آخرین رتبه را به خود اختصاص دادهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روشهای LID- BMPS؛ کاهش سیلاب؛ مدل SWMM؛ AHP- TOPSIS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,495 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 923 |
||