بررسی تأثیر زیرساخت ها بر توسعه انسانی در ایران | ||
| فصلنامه تحقیقات اقتصادی | ||
| مقاله 10، دوره 54، شماره 4 - شماره پیاپی 129، زمستان 1398، صفحه 1017-1042 اصل مقاله (750.24 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jte.2019.74176 | ||
| نویسندگان | ||
| خالد احمدزاده1؛ شعله نصری* 2 | ||
| 1استادیار علوم اقتصادی، دانشگاه کردستان، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه کردستان، ایران، | ||
| چکیده | ||
| در این مطالعه، تأثیر زیرساختها بر توسعه انسانی در ایران طی بازهی زمانی 1395-1369 با تکیه بر مدل خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که زیرساختهای اجتماعی، انرژی و بانک در دورههای کوتاهمدت و بلندمدت تأثیرات مثبت و معناداری بر توسعه انسانی دارند. زیرساختهای آب و حملونقل در زمان جاری تأثیر مثبت و معناداری دارند، اما در وقفهی اول در جهت کاهش توسعه انسانی عمل کردهاند و تأثیر کاهشی زیرساخت آب بیمعنی میباشد. در بلندمدت، باوجود تأثیرپذیری مثبت و معنادار توسعه انسانی از زیرساخت آب، روند تأثیرگذاری زیرساخت حملونقل بر توسعه انسانی کاهشی و معنادار است. در بلندمدت تأثیرات منفی و معنادار زیرساخت ارتباطات بر توسعه انسانی اندکی بیشتر از کوتاهمدت است، بنابراین در راستای نتایج بهدست آمده، ارتقای کیفیت به موازات کمیت زیرساختهای با تأثیرات مثبت و بازنگری در سیاستگذاریهای مرتبط به زیرساختهای با تأثیرات منفی توصیه میشود. طبقهبندی JEL: O15،O18 ، I30 | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیرساخت؛ توسعه انسانی؛ مدل خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,840 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,049 |
||