بهینهسازی تولید و اصلاح خصوصیات سطحی غشاء نانوفیبری پلیسولفون ابگریز | ||
| مهندسی بیوسیستم ایران | ||
| مقاله 13، دوره 50، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 643-656 اصل مقاله (4.75 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijbse.2019.278144.665173 | ||
| نویسندگان | ||
| امین نجفی1؛ زهرا امام جمعه* 2؛ غلامرضا عسکری3 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد- گروه علوم و صنایع غذایی- دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی - پردیس کشاورزی و منابع طبیعی -دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه علوم و صنایع غذایی- دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی- پردیس کشاورزی و منابع طبیعی - دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| هدف از تحقیق حاضر، مدلسازی و بهینهسازی پارامترهای دستگاه الکتروریسی برای تولید غشاء نانوالیافی با کاربرد در سیستمهای غشایی از پلیمر پلیسولفون (PSF) با استفاده از روش سطح پاسخ میباشد. برای این منظور، تاثیر ولتاژ (18-12 کیلو ولت)، سرعت جریان محلول پلیمری (6/0–3/0 میلیلیتر در ساعت) و فاصله بین سوزن و جمع کننده (5/17-5/10 سانتیمتر) و اثر سورفکتانت غیر یونی Triton x-100 (TR-100) بر مورفولوژی و ساختار غشاء نانوالیافی مورد بررسی قرار گرفت. شرایط بهینه برای تولید نانوالیاف به این صورت میباشد: ولتاژ اعمال شده 31/16 کیلوولت، سرعت جریان محلول پلیمری 39/0 میلیلیتر در ساعت و فاصله الکتروریسی 45/15 سانتیمتر. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داد با افزودن سورفکتانت، قطر نانوالیاف حدود 20 درصد کاهش یافته و خواص مورفولوژیکی نانوالیاف بهبود یافته و نانوالیاف یکدست و همگن تولید گردیده است. زاویه تماس غشاءهای نانوالیافی مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج بیانگر آبگریز بودن هر دو غشاء (PSF و PSF/TR-100) میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الکتروریسی؛ غشاء نانوالیافی؛ سورفکتانت؛ پلیسولفون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 782 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 724 |
||