تحلیل گفتمان نامه دهم نهج البلاغه بر اساس الگوی فرکلاف | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 5، دوره 12، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 63-83 اصل مقاله (928.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2019.257787.611906 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالحسین ذکایی* 1؛ روحالله صیادینژاد2؛ عباس اقبالی2 | ||
| 1دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| تحلیل گفتمان به عنوان رویکردی نوین و میانرشتهای، کوشیده است به متن با دیدی فرای کلمه، جمله و متن بنگرد و بافت را نیز در شناخت فرایند معناسازی و معناشناسی تبیین نماید؛ با این هدف که ساختارهای قدرت، سلطه و نابرابریهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی حاصل از آن را از طریق بلاغت، نحو، کاربردشناسی زبان و بینامتنی از دریچهای انتقادی مورد مداقه قرار دهد. نگارندگان در این جستار برآنند که نامة دهم نهج البلاغه به معاویه را که خطاب به معاویه است بر مبنای الگوی گفتمان انتقادی فرکلاف مورد بررسی قرار دهند. آنچه در این نامه رخ میدهد، تراوش همان انگیزههایی است که اسلام و جاهلیت را از نخستین پیکار تا جنگ صفین درگیر خود نموده است. نگاه انتقادی نشان میدهد که این اختلافات ایدئولوژیک چگونه گاه در استعاره و جمله و دیگر بار در ضمیر و موسیقی رخ نموده است. باری، انگیزة علی بن ابیطالب (ع) در نامة دهم نهجالبلاغه، به عنوان حاکم شرعی و مشروع جهان اسلام آن است که چگونگی سلطه و نابرابری در ساختار قبیلهگرایی بنیامیه را درهم بشکند چرا که در چنین امتدادی مسلمانان در ورطه خواهند افتاد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام علی؛ نهج البلاغه؛ تحلیل گفتمان انتقادی؛ نورمن فرکلاف؛ استعاره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,911 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,061 |
||