مرجعیت نظری دیوان بینالمللی دادگستری | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 5، دوره 50، شماره 1، بهار 1399، صفحه 57-78 اصل مقاله (377.49 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.245991.1723 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا ضیائی بیگدلی* 1؛ حسن باقرزاده2 | ||
| 1استاد دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| منطق مورد استفاده در حقوق، نمیتواند محدود به منطق صوری باشد، زیرا حقوق، حوزۀ قضاوتهای ارزشی است که اثبات ریاضی و آزمایش تجربی را برنمیتابد. منطق حقوق، منطق اقناع و احتجاج است. نظریۀ احتجاج به بررسی استدلالهایی میپردازد که در مورد قضاوتهای ارزشی بهکار میروند. یکی از استدلالهایی که در این نظریه کاربرد دارد، «احتجاج مبتنی بر مرجعیت» است. در این احتجاج، مرجعیت نظری یک شخص یا نهاد بهعنوان دلیلی بر قوت یک ادعا مورد استناد قرار میگیرد. نظرهای دیوان بینالمللی دادگستری بهعنوان نهاد قضایی معتبر، در گفتمانهای جاری در سطح بینالمللی بهوفور مورد استناد و اتکا قرار میگیرند؛ اما استناد موفق به مرجعیت نظری دیوان، منوط به حصول برخی شرایط است. بررسی این شرایط در خصوص استناد به مرجعیت نظری دیوان بینالمللی دادگستری به درک نقش این نهاد قضایی در عرصۀ بینالمللی کمک خواهد کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احتجاج مبتنی بر مرجعیت؛ اقناع؛ دیوان بینالمللی دادگستری؛ مرجعیت نظری؛ منطق حقوق؛ نظریۀ احتجاج؛ نظرهای شخصی قضات دیوان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,026 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 932 |
||