تبیین و تحلیل نقش اجتماع علمی در فرآیند تمدّنی دولت شیعی صفویه | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 51، شماره 2، اسفند 1397، صفحه 265-299 اصل مقاله (498.56 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2019.261195.653908 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا سادات کشاورز* 1؛ محمدعلی چلونگر2؛ اصغر منتظر القائم2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ تشیّع دانشگاه اصفهان | ||
| 2استاد گروه علوم تاریخ، دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| یکی از شاخصهای مهم فرهنگ و تمدّن در هر عصری پیشرفتهای علمی و پرورش صاحبان اندیشه در عرصه علوم است. هدف اصلی نوشتارحاضر، مطالعه اجتماع علمی عصر صفوی و نقش آن در فرآیند تمدّنی آن روزگار است. این مقاله با الهام از الگوی نظری رندل کالینز و با روش توصیفی ـ تحلیلی ضمن توجه بهضرورت کاربرد رویکردهای جامعهشناختی در تحلیل پدیدههای تاریخی در جستوجوی پاسخی مناسب برای این پرسش است که اجتماع علمی در عصر صفویه از چه ویژگیهایی برخوردار بوده و آیا توانسته خود را بهعنوان یک کانون پیشرو و تمدّنزا معرفی کند؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد رشد علم در گرو ظهور و تداوم حلقههای فکری بهمثابه اجتماعهای علمی است که هسته محوری آن را زنجیره مناسک تعامل با انرژی عاطفی بالا تشکیل میدهد. با حمایت دستگاه سیاسی دولت، حکما، فقها، علماء، دانشمندان و هنرمندان همچون فعالان فضای علم در درون حلقههای فکری، توانستند نقشه راه تمدّنسازی بر مبنای معارف عقلانی تشیّع را طراحی کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجتماع علمی؛ فرهنگ؛ تمدّن؛ تشیّع؛ صفویه؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,224 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,598 |
||