کاربرد مدل شاخص آسیبپذیری تپههای ماسهای (DVI) در ارزیابی تپههای ماسهای ساحلی از بندر سیریک تا بندر زیارت در جنوبشرق استان هرمزگان | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 3، دوره 51، شماره 1، بهار 1398، صفحه 17-31 اصل مقاله (1.69 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2019.237659.1007087 | ||
| نویسندگان | ||
| شبنم محمودی1؛ داود مختاری* 2؛ محمدحسین رضایی مقدم2؛ محمد اکبریان3؛ عباس مرادی3 | ||
| 1دانش آموختۀ دکتری ژئومورفولوژی دانشکدۀ جغرافیا و برنامه ریزی دانشگاه تبریز | ||
| 2استاد گروه ژئومورفولوژی دانشکدۀ جغرافیا و برنامه ریزی دانشگاه تبریز | ||
| 3استادیار گروه جغرافیای دانشگاه هرمزگان | ||
| چکیده | ||
| تپههای ماسهای مانعی در برابر امواجاند و میتوانند سواحل را از فرسایش حفظ کنند. بنابراین، حفاظت از این تپهها امری مهم و نیازمند مدیریت است. هدف از این پژوهش بررسی میزان آسیبپذیری تپههای ماسهای واقع در حد فاصل بندر سیریک تا بندر زیارت در جنوب شرق استان هرمزگان است، زیرا ساخت اسکلههای جدید در سالهای اخیر به تغییراتی در ساحل این منطقه منجر شده است. بنابراین، آگاهی از وضعیت آسیبپذیری تپههای ساحلی میتواند در مدیریت و حفاظت این تپهها اثربخش باشد. در این پژوهش، عوامل مؤثر در آسیبپذیری تپههای ماسهای ساحلی، شامل شرایط ژئومورفولوژی تپههای ماسهای، عوامل دریایی، فرایندهای بادی، پوشش گیاهی، تأثیر فعالیتهای انسانی، و عامل مدیریتی، با استفاده از چکلیست، ارزیابی شد. دادههای استفادهشده شامل دادههای آماری، دادههای مکانی، بازدیدهای میدانی، تصاویر ماهوارهای، عکس هوایی، و نتایج گرانومتری است. نتایج نشان داد میزان شاخص آسیبپذیری (DVI) در همة محوطهها متوسط است. همچنین، مشخص شد در میان عوامل مورد بررسی، عامل وضعیت ژئومورفولوژیک تپههای ماسهای و سپس فرایندهای بادی بهترتیب بیشترین تأثیر را در آسیبپذیری تپهها دارند. ارزیابی شاخص تعادل نشان داد تعادل میان آسیبپذیری و مدیریت تپهها در هیچ کدام از محوطهها وجود ندارد که دلیل آن میتواند نبود متولی مشخصی در زمینة مدیریت اجرایی حفاظت از سواحل باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیب پذیری؛ بندر زیارت؛ بندر سیریک؛ تپه های ماسه ای ساحلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,251 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 719 |
||