مقایسه حذف آرسنیک آب توسط نانوذرات مگنتیت و اکسید تیتانیوم، آلیاژ فروسیلیس و فروسیلیس منیزیم | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 19، دوره 50، شماره 10، اسفند 1398، صفحه 2633-2644 اصل مقاله (775.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2019.276436.668147 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد بابااکبری* 1؛ شهربانو حسنی2؛ محمد امیر دلاور1؛ محمود رضا نیستانی3 | ||
| 1گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. | ||
| 2گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران | ||
| 3گروه شیمی تجزیه ، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| شبه فلز آرسنیک، یک آلاینده سمی و دارای اثرات سرطانزایی شدیدی است. یکی از راههای جدید و موثر برای کاهش غلظت آرسنیک درآبهای آلوده، استفاده از اصلاحکنندههای معدنی است. هدف از این مقاله بررسی میزان کاهش آرسنیک در آب با استفاده از نانوذرات مگنتیت، نانوذرات تیتانیوم، فروسیلیس و فروسیلیسمنیزیم است. در این تحقیق اثر زمان، غلظت اولیه آرسنیک، مقدار جاذب و pH با انجام آزمایشهای ناپیوسته بر تغییر غلظت آرسنیک محلول مطالعه شد. پس از تعیین زمان تعادل، مقدار بهینه جاذبها به دست آمد و ایزوترمهای جذب سطحی رسم شد. زمان تعادل برای نانوذرات مگنتیت و تیتانیوم دو ساعت، برای فروسیلیسمنیزیم 16 ساعت و برای فروسیلیس 24 ساعت بهدست آمد. ایزوترم فرندلیچ با دادههای آزمایش همبستگی بیشتری نشان داد (R2≥089). با افزایش pH درصد حذف آرسنیک کاهش یافت و حداکثر حذف (90 درصد) توسط نانو ذرات آهن و تیتانیوم در 3=pH مشاهده شد. نانوذرات مگنتیت و نانوذرات اکسید تیتانیوم جاذبهای کاراتر و فروسیلیس منیزیم جاذبهای ارزان قیمتتری برای حذف آرسنیک از آب آلوده بودند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| " آرسنیک" " ایزوترم جذب سطحی"؛ "فروسیلیس"؛ "نانوذره تیتانیوم"؛ "نانوذره مگنتیت" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,186 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 711 |
||