نقدی بر قانون هواپیمایی کشوری و ضرورت تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 10، دوره 49، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 329-348 اصل مقاله (252.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2019.221024.1006830 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر صادقی نشاط* 1؛ میلاد صادقی2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| اگرچه اقتباس قوانین دولتها از نظام حقوق بینالملل هوایی بهمنظور هماهنگی رویهای نسبتاً معمول است، لیکن علاوهبر آن، دولتها نظام هوانوردی خود را اغلب با تصویب قانون هوانوردی که اصلیترین سند حاکم بر امور هوانوردی است، سامان دادهاند. دولت ایران نیز با وجود قانون اجازۀ الحاق دولت ایران به مقررات هواپیمایی کشوری بینالمللی، نظام حقوق ملی خود را با تصویب قانون هواپیمایی کشوری سامان داده است، لیکن اکنون این قانون پس از گذر شش دهه بهنظر میرسد به چیزی بیش از اصلاح ساده نیاز دارد. در این مقاله کوشیدیم تا نشان دهیم که قانون مذکور جز ظاهر ناپیراستهاش در سه حوزۀ قلمرو قانون، امور کلان و امور خرد نقایص بسیاری دارد که باید در تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی موردنظر قرار گیرد. نقص قانون را در توسعۀ بیمجوز قلمرو قانون، ابهام در قلمرو قانون، ضعف و تشویش مقررات در امور کلان و بالاخره کاستی در امور کلان و خرد بررسی کردهایم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایمنی؛ حقوق هوایی؛ خسارت؛ سانحه؛ مسئولیت؛ هواپیما | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,314 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,477 |
||