بررسی آزمایشگاهی عملکرد آبشکن باز و بسته بر الگوی جریان و توپوگرافی بستر در کانال با بستر فرسایشپذیر | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 13، دوره 50، شماره 10، اسفند 1398، صفحه 2555-2569 اصل مقاله (1.93 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2019.281791.668214 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید فضلی* 1؛ سحر انصاری2؛ زینب بادپا3؛ صدیقه پزین4 | ||
| 1دانشگاه بوعلی دانشکده مهندسی گروه عمران عضو هیئت علمی | ||
| 2گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. | ||
| 3عمران مهندسی دانشگاه بوعلی سینا همدان ایران | ||
| 4عمران دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا همدان ایران | ||
| چکیده | ||
| فرسایش بستر و کنارههای رودخانه یکی از عواملی است که باعث تغییرات مورفولوژی رودخانهها میشود. عمق آبشستگی معرف میزان پتانسیل تخریب جریان در اطراف سازههای هیدرولیکی واقع در مسیر جریان است. بنابراین تعیین عمق آبشستگی و سرعت جریان، امری ضروری میباشد. در این مطالعه، نتایج آزمایشگاهی تغییرات توپوگرافی بستر و الگوی جریان در اطراف موانع نفوذناپذیر و موانع نفوذپذیر با یکدیگر مقایسه شده است. برای موانع نفوذپذیر از دو نوع موانع توریسنگی و موانع میلهای یک و دو ردیفه با زاویه 90 درجه نسبت به امتداد جریان استفاده شده است. در استفاده از موانع میلهای دوردیفه، دو حالت قرارگیری میلهها بهصورت در امتداد هم و زیگزاگی مورد نظر قرار گرفته است. آزمایشها در یک کانال مستطیلی با بستر متحرک به عرض 60 سانتیمتر و دبی 28 لیتر بر ثانیه و عدد فرود 26/0 انجام پذیرفت. نتایج نشان داد روند تغییر حداکثر عمق آبشستگی با افزایش نفوذپذیری، کاهشی است. در موانع توریسنگی نسبت به موانع میلهای با نفوذپذیری یکسان، آبشستگی به مراتب بیشتر است. همچنین اثر افزایش فاصله ردیفهای موانع دو ردیفه بر مقدر حداکثر عمق آبشستگی برای حالت زیگزاگی، افزایشی و برای حالت در امتداد هم، کاهشی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبشکن باز؛ توریسنگی؛ یک ردیفه و دو ردیفه؛ الگوی جریان؛ آبشستگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,077 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 704 |
||