تأملی در موانع تحقق اصل علنی بودن دادرسیها در حقوق ایران | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 10، دوره 49، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 1171-1190 اصل مقاله (354.24 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.250237.1650 | ||
| نویسندگان | ||
| علی حاجی پور کندرود1؛ سید محمد هاشمی* 2؛ اسد الله یاوری3؛ محمد جلالی3 | ||
| 1دانشآموختۀ دورۀ دکتری تخصصی حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استاد، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| اصل علنی بودن دادرسیها که در اسناد بینالمللی و اصول 165 و 168 قانون اساسی و برخی قوانین عادی دیگر مورد توجه قرار گرفته، یاز جلوهها و شاخصههای اساسی دادرسی عادلانه است و از مهمترین تضمینات آن محسوب میشود. با این حال، واقعیت این است که بهرغم شأن و جایگاه انکارناپذیر اصل علنی بودن دادرسیها، این اصل در حقوق ایران به شکل قابل قبولی تحقق نیافته و اجرای آن با موانع و چالشهای متعددی مواجه شده است و درست همین امر، ضرورت بحث در موانع تحقق اصل مذکور در حقوق ایران را اجتنابناپذیر میسازد. در این زمینه، در مقالۀ حاضر به روش توصیفی – تحلیلی به بررسی برخی موانع تحقق اصل مذکور از جمله موانع نظری (مغایرت دادرسی علنی با مبانی حقوقی و اصول دادرسی) و موانع قانونی پرداخته شده تا با شناسایی این موانع در نظام حقوقی ایران و ارائۀ پیشنهادهایی در جهت رفع آنها، گام مؤثری در جهت تحقق واقعی و مطلوب این اصل برداشته شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل علنی بودن دادرسیها؛ دادرسی عادلانه؛ موانع نظری؛ موانع قانونی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,647 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,866 |
||