نظریه مرحلهای و تحلیل بقا بر اساس نظریه مشابهت زمانی | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 5، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 32، اسفند 1397، صفحه 87-105 اصل مقاله (308.3 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2019.71540 | ||
| نویسندگان | ||
| طیبه شاهوردیان* 1؛ محمد سعیدی مهر2؛ سید محمدعلی حجتی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2استاد فلسفه دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشیار فلسفه دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| چهاربعدگرایی به عنوان یک هستیشناسی اشیای مادی بر این اعتقاد است که بقای اشیا در زمان، مشابه امتداد آنها در مکان است. یکی از نسخههای مهم این نظریه مشهور به نظریه مرحلهای، بر این باور است که اشیا عادی، مراحلی لحظهای هستند که به واسطه داشتن مشابههای زمانی مختلف در زمانهای مختلف بقا دارند. یکی از ایرادات عمده این نظر این است که این نظریه، در تبیین حقیقی بقای اشیا در زمان توفیقی ندارد. این نوشتار دو هدف دارد: ما نخست تبیین نظریه مرحلهای از بقا و برخی مسائل وابسته بدان (یعنی مسائل اتصاف زمانی، ارجاع و شمارش غیرزمانمند) را ارائه مینماییم و سپس به ذکر برخی از دشواریهایی که اتخاذ چنین رویکردی پدید میآورد، میپردازیم. با قطع نظر از نارسایی تحلیل نظریه مرحلهای از بقا و اتصاف زمانی و نقدهای مختلفی که از این حیث بر آن وارد شده است، چنین مینماید که راهبردهای آن در حل مشکل آن در شمارش غیرزمانمند مغایر ملاکهای متعارف وحدت و کثرت عددی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چهاربعدگرایی؛ نظریه مرحلهای؛ بقا؛ اتصاف زمانی؛ ارجاع؛ شمارش غیرزمانمند | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,209 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 922 |
||