کارستان هنری ولیجان تبریزی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 5، دوره 24، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 47-56 اصل مقاله (13.85 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2019.265557.666023 | ||
| نویسنده | ||
| سولماز امیرراشد* | ||
| هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی- دانشکده علوم انسانی- گروه هنر | ||
| چکیده | ||
| فرضیه نگارنده در این مقاله مبتنی بر این است که نگارگر ولی جان تبریزی شاگرد سیاوش بیگ هرگز در حلب ساکن نبوده و با علی جان مذهب، هیچ ارتباطی ندارد. با توجه به سند آنافارتا درباره نگارگران همایوننامه باید گفت این نگارگر، پنج سال زودتر یعنی در 990 ه.ق پیش از آغاز نوشته شدن مناقب هنروران در مملکت عثمانی بوده و به دربار عثمانی راه یافته است. منابع حضور ولی جان در گروه عثمان نقاش و کارگاه سلطنتی را بعد از 992 ه.ق خبر میدهند، و او پیش از آن، در دربار نبوده بلکه آزاد کار میکرده است که در این صورت، تاریخ 988 ه.ق/1580 م. صادق به نظر میرسد. او در کتابآراییها متأثر از مکتب قزوین و در تکبرگها، تداومبخش اسلوب ساز است. ولی جان، عناصر سبک ساز را از استادان مکتب دوم تبریز آموخته و همانند هموطن خود شاه قلی، در استانبول با ترکیببندی جدیدی از این عناصر در راستای اسلوب ساز به خلق آثار سیاه قلم پرداخته است. در این پژوهش، از آنجایی که این هنرمند در ایران آنگونه که باید شناخته نشده، هدف معرفی، بررسی و تحلیل اسناد و مدارک موجود و آثار نگارگری ولی جان در کتابآراییها و آلبومها به روش توصیفی و تطبیقی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ولیجان؛ نگارگری؛ تذهیب؛ ایران؛ عثمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,442 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,057 |
||