تخمین میزان جابهجایی ایستا در دادههای مگنتوتلوریک با استفاده از تانسور مغناطیسی افقی | ||
| فیزیک زمین و فضا | ||
| مقاله 5، دوره 45، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 313-324 اصل مقاله (1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jesphys.2019.268558.1007055 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان لیموپرورجهرمی1؛ بنفشه حبیبیان دهکردی* 2؛ بهروز اسکوئی3 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تفسیر دادههای مگنتوتلوریک در حضور اعوجاجهای گالوانی ناشی از ساختارهای کوچکمقیاس نزدیک سطحی میتواند به نتایج نادرست منجر شود. سادهترین شکل ظهور این اعوجاجها درحالیکه فقط به تغییر دامنه میدانهای الکتریکی محدود میشوند، جابهجایی قائم منحنیهای مقاومتویژه ظاهری یا همان پدیده جابهجایی ایستا (static shift) است؛ که مقدار آن تنها با استفاده از دادههای تانسور امپدانس قابل محاسبه نیست و در واقع جزء بخشهای غیرقابل تعیین ماتریس اعوجاج است. در این تحقیق از توابع تبدیل ژئومغناطیسی (تیپر و دادههای مغناطیسی افقی) برای برآورد نسبی میزان این جابهجایی و بازیافت مقاومتویژه ظاهری معوج نشده یا منطقهای مود TE بر اساس قانون القاء فاراده استفاده شده است. با لحاظ کردن تغییرات افقی مؤلفههای افقی میدان مغناطیسی، روش مورد نظر بر روی دو مدل مصنوعی اعمال شده است. به دو روش محاسباتی مختلف، اغتشاشات ناشی از ساختارهای کوچک مقیاس سهبعدی شبیهسازی شده و به مدلهای مورد استفاده اضافه شدند. نتایج بهدست آمده، مؤید دقیقتر بودن میزان جابهجایی برآورد شده نسبت به حالتی است که از توابع تبدیل مغناطیسی افقی صرفنظر و تنها توابع تبدیل مغناطیسی قائم مد نظر قرار گیرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مگنتوتلوریک؛ توابع تبدیل؛ جابهجایی ایستا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,225 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,473 |
||