نقش زنان در شکلگیری آموزش و پرورش جدید دختران ایران | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 10، بهار 1392، صفحه 87-106 اصل مقاله (3.98 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ماندان کزازی1؛ زینب اکبری2؛ مینا رمضان جماعت2 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد باستانشناسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| یکی از مسائلی که در سال های اخیر، برجستگی چشمگیری یافته، نقش عمده و پر رنگ زنان در ایران است. امروزه زنان ایرانی در عرصه های گوناگون سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور نقش عمده ای را بر عهده گرفته اند. در این میان، یکی از مهم ترین عواملی که زمینه ساز چنین پیشرفتی برای زنان در جامعه به شمار می رود، تحصیلات و امکانات آموزشی است. در گذشته، زنان ایرانی به سبب مشکلات و محدودیت های بسیار از چنین امکاناتی برخوردار نبودند و بالطبع نقش بسیار کمرنگی در امور گوناگون جامعه ایفا می کردند که دلیل آن را بی شک باید در عدم تقسیم عادلانۀ امکانات آموزشی میان زنان و مردان دانست. شاید بتوان، نخستین اقدام گسترده و بنیادی در راستای بهبود این شرایط برای زنان را در دورۀ قاجار جستجو کرد. در این دوره، مردمان و به ویژه زنان بسیاری، برای دست یابی به جایگاه و نقشی مطلوب برای زنان به عنوان افرادی مفید و خدمت رسان به جامعه تلاش فراوان کرده اند و از آنجایی که تحصیلات و سواد آموزی یکی از شروط لازم برای تحقق این نکته محسوب می شود، آموزش و پرورش زنان و دختران ایرانی را در مرکز توجه خود قرار دارند. از جملۀ این زنان اندیشمند و مبارزی که در راه برقراری حقوق زنان در جامعه قدم های مهمی برداشت، بی بی خانم استرآبادی است. او پیش و پس از نقلاب مشروطه سهم عمده ای در توزیع عادلانۀ امکانات آموزشی، میان زنان و مردان ایفا کرد که همین مسئله زمینۀ موقعیت های گسترده تری برای زنان را فراهم آورد. در زیر می کوشیم تا به ارائۀ چشم اندازی کلی از پیشینه و جایگاه زنان در ایران با تأکید بر آموزش و پرورش بپردازیم و سپس نقش و اهمیت عوامل مؤثر در این فرایند را مورد بررسی قرار دهیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش و پرورش؛ زنان؛ قاجار؛ بی بی خانم استرآبادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,833 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 862 |
||