سیر تحول خط و زبان پارسی در قرون نخستین اسلامی | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 4، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 10، بهار 1392، صفحه 67-86 اصل مقاله (3.68 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| فیاض زاهد1؛ ژامک ماشاءالهی2؛ هدی موسوی2 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ و باستانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| 2کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی | ||
| چکیده | ||
| زبان و ادبیات پارسی با وجود لهجه های گوناگون از آغاز تا ورود اعراب دچار تحولات بسیاری شد، باوجود این، ایرانیان هیچگاه زبان رسمی خود را فراموش نکرده و حتی در برخی اوقات زبان ملل مغلوب را نیز تحت تأثیر خود قرار دادند. می توان ادبیات ایران را در سه قرن نخستین هجری به سه دسته تقسیم کرد؛ ادبیات عربی، ادبیات پهلوی وادبیات دری. ادبیات دری زبان ادبى، رسمى و سیاسى ایران در دوره اسلامی است. این زبان، تکامل یافتۀ زبان پهلوی شمالی یا پهلوی اشکانی است، و زبان مذکور بر اثر گذشت زمان وآمیزش با زبان عربی تحوّل یافت. با این وجود در قرون سوم و چهارم هجری، ترویج زبان پارسی و تعقیب فکر استقلال ادبی ایرانیان از دورۀ سامانیان را می توان ابتدای ترقی ادب فارسی در ادوار ادبی روزگار کنونی دانست. لذا نوشتاری که از نظر خواهد گذشت، متنی است آماده شده در رابطه با تحولات زبان پارسی در قرون اولیۀ اسلامی. این پژوهش بر آن است؛ تا با بهره گیری از منابع، نخست تحولخط و زبان پارسی را از آغاز تا قرون اولیۀاسلامی، آمیزش زبان عربی و پارسی در سه قرن اولیۀ هجری، سپس ترقی ادب پارسی و رنسانس ایرانی در قرون ذکر شده را مورد مطالعه قرار دهد. اما هدف اصلی این مقاله پاسخ به این سئوال می باشد ؛ خط و زبان فارسی در قرون نخستین اسلامی دچار چه تحولاتی شد؟ | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیات دری؛ زبان پهلوی؛ زبان عربی؛ نهضت ترجمه؛ رنسانس ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,876 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 868 |
||