تحلیل ماهیت قدرت در سرزمینهای جنوبی دریای خزر (۴۶۶-۶۰۶ ه ق) | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 3، دوره 3، شماره 2 - شماره پیاپی 7، تابستان 1391، صفحه 37-48 اصل مقاله (2.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| زمانه حسن نژاد | ||
| دانشجوی دکتری تاریخ محلی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| سرزمین های حاشیه ی جنوبی دریای خزر در تاریخ ایران، روندی متفاوت را در تکامل حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خود نسبت به سایر نقاط ایران گذرانده اند. یکی از ویژگی های این نواحی حضور و قدرت خاندان های محلی فئودال یا بزرگ مالکانی بود که نسب خود را به خاندان های حکومت گر ایران باستان یا همان طبقه ی آزادان می رساندند. مهم ترین عامل قدرت آفرین برای این خاندان ها، مالکیت بر اراضی وسیع بود که این مالکیت ضامن بقای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آنان پس از ورود اسلام به ایران شد. باوندیان یکی از خاندان های صاحب نفوذ بودند که در ارتفاعات طبرستان به مدت 700 سال به حیات خود ادامه دادند. این سلسله با تکیه بر اندیشه حکومتی ایران باستان و با استفاده از ویژگی های جغرافیایی ناحیه، سعی در ایجاد حکومتی نیمه مستقل یا مستقل در سواحل جنوبی دریای خزر داشت. باوندیان در سه شاخه ی کیوسیه، اسپهبدیه و کینخواریه به حیات خود ادامه دادند. این نوشتار نگاهی کوتاه به ماهیت قدرت در عرصه سیاسی طبرستان و سرزمین های جنوبی دریای خزر در عصر حکومت باوندیان اسپهبدیه مقارن با تسلط سلجوقیان و خوارزم شاهیان بر ایران دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سلجوقیان؛ دریای خزر؛ طبرستان؛ باوندیان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 460 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 338 |
||