مطالعه تطبیقی نظریه مشروعیت سیاسی در تاریخ میانه ایران | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 6، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 6، بهار 1391، صفحه 91-108 اصل مقاله (3.23 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| اعظم جوزانی | ||
| کارشناس ارشد تاریخ ایران از دانشگاه الزهرا و کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تاریخ سیاسی ایران سرگذشت حکومتهایی است که با تکیه بر همبستگیهای قبیلهای و بهره گیری از عناصر تغلب قدرت یافتند. آنچه از علم سیاسست در این حوزهی مطالعاتی میتوان دریافت آن است که حکومتها برای تداوم قدرت خویش چه در مرحلهی استیلا و چه تثبیت، نیازمند مؤلفههایی بودند تا بتوانند با تکیه بر آن، سیطرهی خود را بر مردمان بومی توجیه نمایند و بر همین اساس اندیشهوران هر عصر بنابر مقتضیات زمان به توجیه الزام قدرت و رابطهی حکومت کننده و حکومت شونده در قالب مفاهیم مختلفی از مشروعیت میپرداختند. این پژوهش تلاش دارد با بهره گیری از روش تطبیقی ابتدا به بیان مفهوم مشروعیت سیاسی و منشاء آن از جنبهی نظری بپردازد و سپس این مفاهیم را در دورهی مورد نظر، با تفکر اندیشمندان این مقطع تاریخی تطبیق دهد و تحلیل کند. با بهره گیری از تئوری مشروعیت سیاسی میتوان چگونگی استیلا، تداوم وانحطاط حکومتها را در ادوار تاریخی ایران میانه تحلیل کرد و اطلاعات تاریخی را تعمق بخشید. همچنین با بسط دانش حاصل از آن سایر اعصار را از آن بهره مند ساخت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مشروعیت سیاسی؛ مشروعیت سنتی؛ مشروعیت کاریزماتیک؛ نظریهی تغلب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 694 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 375 |
||