بررسی وضع زبان و ادب فارسی در سه قرن نخست هجری (طاهریان، صفاریان، سامانیان) | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 3، دوره 2، شماره 4 - شماره پیاپی 5، زمستان 1390، صفحه 29-44 اصل مقاله (2.67 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| احمد موسوی1؛ فرزانه قلی پور2 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| چکیده | ||
| یکی از نمادهای فرهنگ هر سرزمین زبان و آدب آن سرزمین است. تا قبل از ورود اسلام به ایران زبان اداری و زبان نوشتاری، فارسی میانه بود و در گفتوگوی روزانه زبان دری به کار میرفته است. با ورود اسلام زبان و ادب فارسی دچار تغییراتی شد. این تغییرات بیشتر به علت سادگی بعضی لغات عربی و همچنین به خاطر مسلمان شدن ایرانیان و ساکن شدن اعراب در ایران بود. این تغییرات تنها در محدودة زبان نبود بلکه با ورود زبان عربی به ایران خط عربی نیز با آن همراه بود که در خط آن زمان یعنی خط پهلوی تأثیر گذاشت و آن هم بیشتر به این علت بود که خط عربی در همة اشکال از خط پهلوی آسانتر بود. با تشکیل حکومتهای محلی ایران (طاهریان، صفاریان، سامانیان) در قرن سوم هجری کمکم استقلال سیاسی ایران از خلافت محیا شد و این حکومتها هر کدام به نوبة در احیا فرهنگ ایرانی تلاش کردند که زبان و ادب فارسی نیز در این موارد قرار داشت که با تشکیل این حکومتها و بها دادن به زبان فارسی بود که دوباره این زبان جان تازه گرفت. در این مقاله سعی شده که در ابتدا به تغییراتی که در دو قرن اول هجری در زبان و خط فارسی روی داده مورد بررسی قرار گیرد و در ادامه به بررسی نقش حکومتهای محلی ایران در احیا و حفظ زبان و ادب فارسی پرداخته شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دورة اسلامی؛ زبان و ادب فارسی؛ طاهریان؛ صفاریان؛ سامانیان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,808 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 654 |
||