شکلگیری حکومتهای متقارن در شرق ایران (در قرون اولیه اسلامی) | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 2، دوره 2، شماره 3 - شماره پیاپی 4، پاییز 1390، صفحه 7-18 اصل مقاله (2.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| فیاض زاهد1؛ یونس صادقی2 | ||
| 1استاد گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| چکیده | ||
| شکل گیری حکومتهای متقارن در شرق ایران از داستان ها و رموز شیرین تاریخ قرون آغازین ایران اسلامی است، امری که فهم و درک آن علت اصلی نگارش این مقاله شده است. حملات گسترده اعراب غازی و ماجراجو، زمینه های برتری سیاسی خلفای اسلام بر امپراطوری باستانی ایران را فراهم آورد. فارغ از چگونگی این رویداد، ایران که خود پایه گذار بزرگترین امپراطوریهای باستانی بوده، به تحت سلطه و انقیاد خلافت بزرگ اسلامی در آمد. این امرسبب ساز ارتباط، دادو ستد و تعاملات گسترده میان ایران و جهان اسلام شد. در قرون نخستین شاهد گسترش روبه تزاید خلافت جدید هستیم. ایران نیز ازاین قاعده مستثنی نبود، زیرا مشترک در سرنوشتی شد که تاریخ و یا تقدیر برای آن رقم زده بود. اما گسترش امپراطوری با افزایش تعارضات و ایجاد فضای تنفس برای ملل مفتوحه همراه بود. هرچه از عمر حکومت اسلامی و گستره آن می گذشت، حکومتهای محلی ایرانی فرصتی برای ابراز وجود و تبیین دوباره فرهنگ و هویت خویش می یافتند. یکی از مهم ترین مراکز و حوزه های تجلی این اندیشه استقرار حکومتهای متقارن در شرق ایران است. پژوهش کنونی در پی آن است که به این پرسش پاسخ دهد که: چرا این حکومتهای متقارن عموماً در شرق ایران شکل گرفتند؟ انجام تحقیق مذکور مشخص نمود که شکل گیری حوزه شرق به دلیل مهاجرت نخبگان به شرق ایران و دور بودن موقعیت جغرافیایی آن از مرکز خلافت اسلامی بوده است. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,028 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 459 |
||