حاشیۀ صلاحدیدی در اجرای قطعنامههای تحریمی شورای امنیت: بررسی موردی ایران | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 12، دوره 49، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 837-857 اصل مقاله (337.35 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.270043.1864 | ||
| نویسندگان | ||
| سیامک کرم زاده* 1؛ عبدالله عابدینی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 2دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد صادره در چارچوب فصل هفتم منشور ملل متحد از قدرت الزامآور برخوردارند. هنگامیکه شورا قطعنامهای براساس فصل هفتم صادر میکند، وضعیتهای مهم مندرج در مادۀ 39 منشور را مدنظر قرار میدهد و برای رسیدن به این هدف، صرفاً نتیجۀ موردنظر را از مخاطبان قطعنامه مطالبه میکند. در این میان، دولتهای عضو ملل متحد برای رسیدن به هدف مزبور شیوهها و ابزارهای موجود را برای اجرا مدنظر قرار میدهند. با این حال، اینکه دولتها چگونه و از چه میزان حاشیۀ صلاحدیدی برای اجرای تصمیمات شورای امنیت بهرهمندند، موضوعی است که در این نوشتار در چارچوب قطعنامههای شورای امنیت، عملکرد دولتها و رویۀ قضایی با تأکید بر قطعنامههای تحریمی شورا در مورد ایران بدان پرداخته خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ حاشیۀ صلاحدید؛ رویۀ قضایی؛ عملکرد دولتها؛ قطعنامههای شورای امنیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 838 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 703 |
||