سیاست مذهبی شاهان عصر صفوی نسبت به مسیحیان | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 4، دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 2، بهار 1390، صفحه 65-99 اصل مقاله (666.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| هادی وکیلی1؛ زینب حسینی محراب2 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| با ظهور سلسله صفوی در ایران، تغییرات سیاسی، اجتماعی و مذهبی فراوانی به وجود آمد. به رسمیت شناخته شدن مذهب تشیع اثنی عشری به عنوان مذهب اصلی و مورد حمایت در ایران، روابط و مناسبات حکومت صفوی با گروه های مذهبی غیر مسلمان از جمله مسیحیان را نیز تحت تاثیر قرار داد. مسیحیان که در این زمان شامل ارامنه، گرجیان و مبلغان مذهبی می شدند نیز وارد گونه ی خاصی از تعامل با حکومت و شرایط جدید شدند. در این میان مواضع و سیاست های مذهبی شاهان عصر صفوی نسبت به اقلیت مسیحی در ایران این عصر حائز اهمیت است. هر چند این موضوع در پژوهش های موجود به صورت فشرده و غالبا توصیفی مطرح شده ولی هدف از این نوشتار این است که به طریق توصیفی و تحلیلی، با بهره مندی از روش تحقیق تاریخی و استفاده از منابع دست اول و پژوهش ها ی روشمند این مساله را مورد بررسی قرار دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صفویه؛ ایران؛ ارامنه؛ گرجیان؛ مبلغان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 742 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,920 |
||