وضع آموزشی بانوان دربار صفوی بر اساس سفرنامهها و نگارهها | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 50، شماره 2، اسفند 1396، صفحه 233-256 اصل مقاله (888.89 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2019.249663.653861 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه کرمی1؛ فهیمه مخبردزفولی* 2؛ هادی عالم زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استاد گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| وضع زنان حرمسرای شاهی در دورۀ صفوی از موضوعات مورد توجه سفرنامهنویسان اروپایی بوده است که بیشتر در قالب هیأتهای سیاسی و مذهبی به دربار ایران رفت و آمد داشتند. برخی از آنها، بانوان عصر صفوی، بهویژه بانوان حرمسرای شاهی را زنانی تنگنظر و تنپرور دانستهاند که قادر به انجام هیچ کار مهمی نبوده و صرفاً ابزار کامجویی مردان و انجام وظیفۀ فرزندآوری بودند. از نظر آنها، زنان محصور در دربار به هیچ نوع آموزش و کسب مهارت دسترسی نداشتند و اوقات مرارتبار خود را به بطالت میگذراندند؛ اما در گزارشهای برخی از مورخان عصر صفوی و سفرنامهنویسان اروپایی، به تلاش و تکاپوی بانوان حرمسرا برای کسب علوم و فنون عصر خویش و آموزشهای نظری و عملی آنها در حوزههای گوناگون علمی اشاره شده که بیانگرحضور زنانی فرهیخته و خیّر در دربار صفوی است؛ چنانکه برخی از نگارههای عصر صفوی نیز مؤیّد این دیدگاه است. در این مقاله با تکیه بر گزارشهای جهانگردان و تطبیق آنها با برخی از نگارههای عصر صفوی، به مقایسه بین دو دیدگاه پرداخته و وضع آموزشی بانوان حرمسرا بررسی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش زنان؛ حرمسرا؛ دربار صفوی؛ سفرنامههای اروپایی؛ نگارهها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,430 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 880 |
||