بازخوانی منابع شناخت «معروف و منکر» در فقه و قانون | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 51، شماره 2، اسفند 1397، صفحه 331-347 اصل مقاله (223.68 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2019.242556.668379 | ||
| نویسنده | ||
| حسین جوان آراسته* | ||
| دانشیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه | ||
| چکیده | ||
| معروفها و منکرها میتوانند اخلاقی، فقهی و حقوقی (قانونی) باشند و هر یک با ملاکهای خاص خود، مورد شناسایی قرار گیرند. در باره منابع شناخت آنها نیز دیدگاههای مختلفی در میان صاحبنظران وجود دارد. مساله اصلی در این مقاله این است که منابع شناسایی معروفها و منکرهای فقهی و حقوقی چیست. این مقاله با بررسی پنج نظریه، از نظریهای دفاع میکند که معروف و منکر فقهی را از معروف و منکر قانونی تفکیک میکند؛ زیرا منابع شناخت معروف و منکر فقهی، شرع و عقلاند، ولی اگر معروفها و منکرهای فقهی بخواهند مبنای امر و نهی دیگران قرارگیرند، صرفا معروف و منکرهای فقهیای مدنظر خواهند بود که درباره آنها اتفاق نظر باشد. اما راههای شناخت معروف و منکر قانونی، آن دسته از احکام شرعی است که در قالب قوانین و مقررات به تصویب رسیده باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| معروف و منکر حقوقی؛ معروف و منکر فقهی؛ معروف و منکر لغوی؛ منابع شناخت معروف و منکر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 880 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 664 |
||