طراحی، ساخت و بهینهسازی یک اجاق زیستتوده سوز میکروگازیفایر جریان طبیعی | ||
| مهندسی بیوسیستم ایران | ||
| مقاله 15، دوره 49، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 679-689 اصل مقاله (853.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijbse.2018.252346.665038 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا رسولخانی1؛ محمدعلی ابراهیمی نیک* 2؛ محمدحسین عباسپور فرد3؛ عباس روحانی2 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2استادیار، گروه مهندسی بیوسیتم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 3استاد، گروه مهندسی بیوسیتم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| در برنامههای توسعهای بینالمللی در زمینه بهبود تأمین انرژی پختوپز مناطق دور که وابسته به هیزم هستند، اجاقهای زیستتودهسوز از جایگاه ویژهای برخوردار هستند. اینگونه اجاقها بازده حرارتی حدوداً سه برابری نسبت به اجاقهای سنتی دارند. در این پژوهش، یک اجاق زیستتوده سوز میکروگازیفایرساخته شد و ارزیابی اجاق ساخته شده با استفاده از پروتکل آزمون آلایندگی و عملکرد انجام گرفت. طی این ارزیابیها توان حرارتی اجاق ساخته شده 4/1 کیلووات و زمان شعلهدهی با 400 گرم پوست پسته 26 دقیقه بود. در ادامه، یک دریچه کنترل جریانهوای اولیه در راستای بهبود فرآیند احتراق بخارات پیرولیزی تعبیه شد و همچنین با استفاده از یک لایه سرامیکی، دیواره بیرونی میکروگازیفایر عایقبندی شد. نتایج نشانداد که بهینهسازی انجام شده باعث افزایش شاخص نسبت کنترل تا میزان سه برابر شده است. همچنین مدت زمان بهرهدهی نیز بهطور متوسط تا 57 درصد افزایش یافت و میزان انتشار مونواکسیدکربن نیز در محدودهی مجاز ارزیابی شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجاق زیستتوده سوز؛ بازده حرارتی؛ بهینهسازی؛ مونواکسیدکربن؛ میکروگازیفایر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,065 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 611 |
||