تحلیل و بررسی قرآنی ـ روایی رویکرد «ذکریان» به نماز و ذکر | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 1، دوره 51، شماره 1، مرداد 1397، صفحه 9-26 اصل مقاله (575.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2019.262810.629806 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا حیدری نسب* 1؛ مهدی بیات مختاری2؛ محبعلیl آبسالان3؛ عبدالاحد رییسی4 | ||
| 1استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه نیشابور | ||
| 3دانشیار ادیان و عرفان دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 4دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| چکیده | ||
| نماز، مورد سفارش خاص اسلام و معیار پذیرش اعمال است. فرقه باطنیگرای «ذکریه» که از حدود پنج قرن قبل در بلوچستان شکل گرفته مدعی است در اساس آنچه مورد سفارش میباشد، «ذکر» است و ترجمه «صلوة» به نماز، که آغازش تکبیر و فرجامش سلام و متنش حاوی انجام پارهای اعمال و اذکار مخصوص میباشد، اشتباهی رخداده از سوی عجمهاست. بنابراین از منظر «ذکریه» نماز با شاکله معهود و روش عملی آن، منسوخ و اهتمام به آن کفر است. این رویکرد با تصریح آیات «فَإذا قَضَیتُمُ الصَّلَاة فَاذْکُرُوا اللَّهَ قِیامًا وَ قُعُودًا وَ عَلَ جُنُوبِکُمْ» و «أَقِمِ الصَّلَاة لِذِکْرِی» که بین ذکر و نماز تفاوت قائل شده و همچنین با روایات متواتری مانند «من ترک الصلوة متعمداً فقد کفر» واگرایی دارد. تحلیل سوابق و مشاهده رفتار ذکریان، نشان میدهد باورها و رفتارهای این فرقه دور از قرآن و روایات و آیینی عامیانه است که به نظر میرسد از روشهای باطنی هندی نشأت گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بلوچستان؛ ذکر؛ ذکریان؛ نماز؛ محمد اتکی؛ محمد جونپوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,187 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 995 |
||