بررسی علل ناکارآمدی سیاستگذاری ایران در پیشگیری اولیه از سوءمصرف مواد مخدر | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 6، دوره 4، شماره 4، 1397، صفحه 113-131 اصل مقاله (770.97 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ppolicy.2019.69720 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود مهدویانفر1؛ حسین مسعود نیا* 2؛ محمدرضا یزدانی زازرانی3 | ||
| 1دانشجوی رشته علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان | ||
| 3استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| سوءمصرف موادمخدر در ایران همواره به عنوان یک دغدغه برای مردم و سیاستگذاران مطرح بوده است. نتایج پیمایش ملی ارزشها و نگرشهای ایرانی نیز نشان میدهد که ایرانیان اعتیاد را پس از بیکاری و گرانی، در ردة سوم مسائل جامعة ایران قرار دادهاند. مقاله حاضر تلاش دارد با رویکردی آسیبشناسانه، علل ناکارآمدی سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران را در پیشگیری اولیه از سوءمصرف مواد مخدر تعیین نماید. روش تحقیق در این مقاله، روش کیفی نظریه دادهبنیاد و جامعه مورد مطالعه نیز مشتمل بر چهار گروه سیاستگذاران، مدیران اجرایی، صاحبنظران و ذینفعان (معتادان بهبودیافته) است. دادههای جمعآوری شده در مراحل کُدگذاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند و از حدود 282 مورد مفهوم اولیه،22 مورد مفهوم محوری و در نهایت 3 مقوله مشترک در آسیبشناسی سیاستها احصاء گردیده است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که سه مقوله مشترک در قالب علل نظری، سیاستی و اجتماعی به عنوان علل اصلی ناکارآمدی سیاستهای پیشگیری اولیه از سوءمصرف مواد مخدر در ایران مطرح بودهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستگذاری عمومی؛ پیشگیری اولیه؛ سوءمصرف موادمخدر؛ نظریه داده بنیاد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,145 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,961 |
||