بررسی مفهومسازی فرهنگی ازدواج و فرزندآوری در میان زنان شهر تهران: با رویکرد جامعه شناسی زبانی-شناختی | ||
| زن در توسعه و سیاست | ||
| مقاله 3، دوره 16، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 359-377 اصل مقاله (293.06 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwdp.2018.247109.1007322 | ||
| نویسندگان | ||
| امیلیا نرسسیانس1؛ ابراهیم فیاض1؛ لیلا اردبیلی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه مردم شناسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری مردم شناسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تحقیقات اخیر در حوزة علومشناختی دربارة استعارۀ مفهومی نشان دادهاند که استعاره صرفاً یک پدیدة زبانی نیست، بلکه اساساً فرایندی مفهومیـ تجربی است که جهان ذهنی ما را ساختمند میکند و ابزاری است که منعکسکنندة منشأ ساختارهای شناختی تفکر انسان است. پژوهش حاضر بر آن است با بررسی مفهومسازیهای استعاری ازدواج و فرزند،که در کاربردهای زبان فارسی روزمره بهوفور دیده میشوند، نشان دهد که چگونه بررسی استعارههای مفهومی در چارچوب زبانشناسی اجتماعیـ شناختی میتواند ما را در درک بهتر بازنماییهای جمعی و شناخت فرهنگی ازدواج و فرزندآوری یاری رساند. برای رسیدن به این هدف، پژوهش حاضر با استفاده از راهبرد قومنگاری و فن مصاحبههای نیمهساختیافته از زنان متأهل دارای فرزند، بین سنین 50 تا 70 سالِ ساکن شهر تهران، استعارههای رایج در مفهومسازی ازدواج و فرزند را بهدست آورده و در ادامه با تکیه بر نظریة استعارههای مفهومی، آنها را مورد تحلیل کیفی قرار داده است. نتایج نشان میدهند که استعارههای بهدستآمده در بررسی بازنمایی جمعی و شناخت فرهنگی مفهوم ازدواج و فرزند معنادارند و به ما کمک میکنند به درک عمیقی از فهم فرهنگی این مفاهیم در جامعه دست یابیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ازدواج؛ استعارة مفهومی؛ زبانشناسی اجتماعیـ شناختی؛ شناخت فرهنگی؛ فرزندآوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,292 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 943 |
||