زبان فارسی و گسترش اسلام در چین | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 50، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 71-92 اصل مقاله (491.61 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2018.269272.653952 | ||
| نویسنده | ||
| رضا مرادزاده* | ||
| عضو هیأت علمی گروه شبه قاره هند و شرق آسیای بنیاد دائرةالمعارف اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زبان فارسی برای مدتی طولانی زبان فرهنگی و عبادی مسلمانان چین بود. نشانههای تاریخی از قبیل کتیبهها و سنگ نوشتههای فارسی، تعداد قابل توجه نسخههای خطی فارسی و اسناد غنی کتابهای چینی و همچنین ادامه رواج زبان فارسی در اصطلاحات روزمره در میان مسلمانان چین و بعضی واژههای دیگر فارسی که از قدیم وارد زبان چینی شده، جملگی نشان میدهد که فارسی در تاریخ چین دورانی پر رونق داشته است. در اینجا این سوال مطرح است که فارسی چگونه وارد چین شد و چه عواملی باعث شد در خاور دور رونق پیدا کند؟ ورود زبان فارسی به چین و رونق یافتن آن با مهاجرت ایرانیان و مسلمانان فارسی زبان و گسترش اسلام در چین رابطه رابطه تنگاتنگ داشت. اگر اسلام وارد چین نمیشد و چنگیزخان و فرزندانش به آسیای مرکزی و ایران حمله نمیکردند، زبان فارسی هرگز در چین، چنان رونق نمیگرفت. این مقاله، چگونگی ورود زبان فارسی به چین و نقش و جایگاه ایرانیان و زبان فارسی را در گسترش اسلام در این سرزمین بررسی کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایرانیان؛ چین؛ زبان فارسی؛ گسترش اسلام؛ مسلمانان چین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,242 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 972 |
||