تحلیل فضایی پارکها و فضاهای سبز شهری با استفاده از مدل کوپراس و GIS (مورد مطالعه: مناطق 22گانة شهر تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 437-455 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2018.248988.1007610 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه محمدی حمیدی1؛ حسین نظم فر* 2؛ مجید اکبری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشتة جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 2استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تحصیلات تکمیلی پیام نور، تهران | ||
| چکیده | ||
| فضای سبز نمایندة طبیعت در شهر است و بهعنوان جزء ضروری و لاینفک پیکرة یگانة شهرها در متابولیسم آنها نقش اساسی را داراست و کمبود آن میتواند اختلالات جدی در حیات شهرها بهوجود آورد. با توجه به اهمیت فضای سبز در زندگی شهری امروزی، هدف از تحقیق حاضر بررسی کمّی فضاهای سبز در مناطق 22گانة کلانشهر تهران است. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی است. برای تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات از مدل کوپراس و روشهای خودهمبستگی فضایی در Arc Gis استفاده شده است. یافتههای حاصل از تحلیل کوپراس نشان میهد مناطق 12، 3، و 16 بهترتیب با بیشترین امتیاز در جایگاه نخست و در مقابل مناطق 20، 14، و 13 با وضعیتی نامناسبتر در جایگاه آخر قرار گرفتهاند. مقدار شاخص موران نیز 142/0 بهدست آمده است که با توجه به نزدیکی به منفی یک نشان میدهد نحوة توزیع فضاهای سبز شهری بهصورت تصادفی و بدون برنامهریزی است. همچنین، نتایج k ریپلی نیز نشان داد فضاهای سبز شهری در سطح مناطق بهصورت پراکنده توزیع شده و با افزایش فاصله بین فضاهای سبز شهری بهصورت خوشهای نزدیکتر شده است. درمجموع، وضعیت شاخصها و سرانة فضای سبز شهری در مناطق 22گانه در وضعیت مطلوبی قرار ندارد. با این حال، با مقایسهای که انجام گرفته است برخی مناطق وضعیت بهتری نسبت به دیگر مناطق داشتهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابع k ریپلی؛ تحلیل خودهمبستگی فضایی؛ تهران؛ فضای سبز؛ مدل کوپراس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,320 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,256 |
||