ملاحظاتی انتقادی درباب نگرش سیاحان خارجی دورة قاجار به آیین یارسان | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 2، دی 1396، صفحه 15-32 اصل مقاله (417.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2018.68280 | ||
| نویسندگان | ||
| جهانبخش ثواقب1؛ معصومه هادی2؛ محمدرضا زاده صفری3 | ||
| 1عضو هیأت علمی/ دانشگاه لرستان | ||
| 2دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه لرستان | ||
| 3دانشجوی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| گسترش ورود اروپاییان به ایران در قرن 19میلادی/13 هجری، اگرچه موجبات افزایش اطلاعات آنان در عرصههای مختلف از طبیعت و جامعة ایران را فراهم ساخت، اما بهدلیل ادراک حسی یا سطحی از فرهنگ، ادیان و مذاهب ایرانی، بهویژه مذاهب قومی، محلی و رازآلود، دریافتهای آنان با اما و اگرهای فراوانی همراه است. این امر در گزارش سیاحان غربی دورة قاجاریه از مذاهب صفحات غرب ایران بهوضوح قابل مشاهده است. هدف این پژوهش بررسی انتقادی این موضوع بر پایة روش تطبیقی است. بخش فراوانی از آنچه سفرنامهنویسان خارجی در سفرنامههای خود تحت عناوین اهل حق، نُصَیری، چراغخاموش، چراغپف، داوودی و بهویژه فرقة علیاللهی به عقاید و آداب و رسوم جاری در میان کردان با مرکزیت شهر کرند غرب منسوب داشتهاند، بیشتر بهیکی از آیینهای رایج در منطقه بهنام «یاری» تعلق دارد و در نتیجه تصویر آنان از فرقة علیاللهی تصویری مخدوش و غیر قابل اعتماد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مذاهب ایرانی؛ فرقه های باطنی؛ اهل حق؛ آیین یاری؛ سفرنامه های اروپایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,199 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,200 |
||