مقایسۀ تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت های اصفهان- برخوار، نجفآباد و چادگان | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 10، دوره 50، شماره 1، بهار 1397، صفحه 141-160 اصل مقاله (1.59 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2018.226430.1006999 | ||
| نویسندگان | ||
| صدیقه غفاری1؛ حمیدرضا مرادی* 2؛ رضا مدرس3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة آبخیزداری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3استادیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشگاه صنعتی اصفهان | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش به بررسی تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت اصفهان- برخوار، نجفآباد، و چادگان در دورة آماری بیستوپنجساله (1990ـ2015) و ارتباط آن با تغییرپذیری بارندگی سالانه پرداخته شد. روند نوسانات سطح آب زیرزمینی در مقیاسِ ماهانه، فصلی، و سالانه با استفاده از آزمون ناپارامتری من- کندال و تخمینگر شیب سن محاسبه شد. سپس، هیدروگراف معرف آبخوان در هر دشت تهیه شد. نقشههای پهنهبندی سطح آب زیرزمینی با استفاده از روش کریجینگ در هر سال از دورة مورد مطالعه ترسیم و نقشة همافت سطح آب زیرزمینی تهیه شد. نتایج نشان داد به طور کلی در همة دشتها و در بیشتر پیزومترها روند تغییرات سطح آب زیرزمینی کاهشی است. متوسط افت سطح ایستابی در دشتهای اصفهان- برخوار، نجفآباد، و چادگان به ترتیب 468/0، 12/1، و 638/0 متر در سال است. روند کلی هیدروگراف معرف آب زیرزمینی در هر دشت نزولی و بیانگر بروز افت مداوم و کاهش ذخایر مخازن آب زیرزمینی است. با توجه به فقدان روند معنیدار در بارش بیشتر ایستگاههای منطقة مورد مطالعه و وجود همبستگی پایین بین بارش و افت سطح آب زیرزمینی، میتوان گفت که علت عمدة کاهش ذخایر آبی مربوط به عوامل انسانی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پهنه بندی؛ تخمینگر شیب سن؛ سطح آب زیرزمینی؛ من- کندال؛ هیدروگراف آبخوان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,085 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,222 |
||