کاهش آسیب سرمازدگی و بهبود ویژگیهای پاداکسندگی میوۀ انار با تیمارهای پیش و پس از برداشت با کاربرد متیلجاسمونات | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 4، دوره 49، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 335-349 اصل مقاله (868.61 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2017.217536.1099 | ||
| نویسندگان | ||
| مصباح بابالار* 1؛ فرهاد پیرزاد2؛ محمد علی عسکری سرچشمه3؛ علیرضا طلایی1؛ حسین لسانی1 | ||
| 1استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 2دانشجوی سابق دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 3دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| انار از جمله میوههای حساس به سرمازدگی است و نگهداری آن در دمای پایینتر از 5 درجۀ سلسیوس منجر به ظهور نشانههای سرمازدگی میشود. این پژوهش بهصورت یک آزمایش ترکیبی از تیمار پیش و پس از برداشت غلظتهای مختلف متیلجاسمونات (0 (شاهد)، 1/0، 2/0 و 3/0 میلیمولار) بر کاهش سرمازدگی و ترکیبهای پاداکسندگی (آنتیاکسیدانی) و ارزش تغذیهای میوۀ انار رقم ملس ساوه انجام شد. میوهها در دمای 1±4 درجۀ سلسیوس و رطوبت نسبی 95-90 درصد به مدت 4 ماه نگهداری شدند. تیمار 2/0 میلیمولار متیلجاسمونات بهطور معنیداری سبب کاهش شاخص سرمازدگی، میزان نشت یونی و مالوندیآلدئید به ترتیب به میزان 54، 20 و 27 درصد شد. میوههای تیمارشده با سطح 2/0 میلیمولار متیلجاسمونات دارای ترکیبهای فنلی، آنتوسیانینهای کل، ظرفیت پاداکسندگی و فعالیت آنزیم فنیلآلانین آمونیالیاز بیشتری در مقایسه با شاهد داشتند. همچنین میوههای انار تیمارشده با متیلجاسمونات درصد کاهش وزن، مواد جامد محلول کل و pH کمتر، ویتامین ث و اسید کل بیشتری در مقایسه با میوههای شاهد داشتند. بهطورکلی متیلجاسمونات را میتوان بهعنوان یک روش سودمند و کاربردی برای افزایش مقاومت میوههای انار به آسیب سرمازدگی و بازدارندۀ کاهش ارزش تغذیهای میوهها در مدت انبارمانی و انتقال آنها به بازار، بهکار برد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انبارمانی؛ آنتوسیانین؛ سیالیت غشای پلاسمیک؛ فنیلآلانین آمونیالیاز؛ نشت یونی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 815 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 748 |
||