توارث دعاوی شخصی در حقوق ایران و فرانسه | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 8، دوره 48، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 491-509 اصل مقاله (258.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2018.238029.1006919 | ||
| نویسنده | ||
| رضا شکوهی زاده* | ||
| استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| فوت یکی از طرفین دعوا به موجب مادۀ 104 ق.آ.د.م از اسباب توقیف دادرسی است. پس از آن با دخالت ورثه، دادرسی استمرار مییابد. اما ورثه قادر به پیگیری همۀ دعاوی نیستند. بهطور سنتی، دعاوی شخصی غیرقابل انتقال به ورثه معرفی میشود. شاید این نتیجهگیری ناشی از مقایسۀ حقوق شخصی با دعاوی شخصی باشد. اقامۀ دعوا برای مطالبۀ حق، در ماهیت آن حق مؤثر واقع میشود. این تغییر ماهیت را در حقوق فرانسه به اثر تبدیلی رابطۀ دادرسی تعبیر میکنند. مبانی دیگری نیز میتوان برای انتقال دعاوی شخصی برشمرد، از جمله تعلق ارادۀ متوفی بر استمرار دعوا. مطالعۀ مبانی و مصادیق توارث دعاوی شخصی، این امکان را میدهد تا بتوان به نظریهای عمومی در زمینۀ توارث دعاوی شخصی دست یافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اثر تبدیلی دادرسی؛ ارادۀ متوفی؛ توارث؛ خسارات معنوی؛ دعاوی شخصی؛ موضوع دعوا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,313 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,080 |
||