بالا آمدن سطح آب خلیج فارس و دریای عمان تحت تأثیر تغییر اقلیم در دورههای آتی | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 4، دوره 49، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 603-614 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2018.221101.1006966 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم ایرانی1؛ علیرضا مساح بوانی* 2؛ اصغر بهلولی3؛ حمید علیزاده کتک لاهیجانی4 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه آموزشی فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران | ||
| 4دانشیار پژوهشگاه ملی علوم اقیانوسی و جوی | ||
| چکیده | ||
| بررسیها نشان داده است که تغییرات تراز آب دریا در مقیاس محلی نسبت به تغییرات آن در مقیاس جهانی (میانگین تراز عمومی دریاها) متفاوت است. از آنجا که کاربرد مقادیر میانگین جهانی افزایش تراز آب در اجرای تحقیقات موجب بروز خطا در برآورد میزان دقیق آبگرفتگی و آسیبپذیری خطوط ساحلی است، برآورد میزان دقیق افزایش تراز آب با بهرهگیری از مدلهای AOGCM برای برنامهریزی و مدیریت نواحی ساحلی ضروری است. در طی این پژوهش، با استفاده از مدل SIMCLIM به محاسبة تغییرات تراز آب تا سال 2100 میلادی در منطقة خلیج فارس و دریای عمان تحت سناریوهای انتشار گاز گلخانهای پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که تراز آب در این منطقه تا سال 2100، تحت سناریوهای RCP2.6، RCP4.5، RCP6.0، و RCP8.5 بهترتیب 84.18، 86.62، 89.06، و 181.3 سانتیمتر خواهد بود. در حالی که مقدار تغییرات تراز عمومی آب بهترتیب تحت سناریوهای RCP حدود 61، 71، 73، و 98 سانتیمتر در سال 2100 پیشبینی شده است. مقایسة این مقادیر، لزوم محاسبة مقادیر تغییرات تراز محلی آب در منطقه را برای برآوردهای دقیقتر از میزان آسیبپذیری سواحل به آبگرفتگی در دورههای آتی را نشان میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تغییرات تراز آب دریا؛ تغییر اقلیم؛ تغییرات محلی تراز آب دریا؛ مدلهای AOGCM؛ مدل SIMCLIM | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,149 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,390 |
||