مطالعهی برخی ویژگیهای رفتاری پشهی شکارگر Aphidoletes aphidimyza Rondani روی شتهی جالیز، Aphis gossypii Glover در شرایط آزمایشگاهی | ||
| کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی | ||
| مقاله 5، دوره 7، شماره 1، فروردین 1397، صفحه 47-57 اصل مقاله (723.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jbioc.2018.232436.195 | ||
| نویسندگان | ||
| لیلا متقی نیا* 1؛ مهدی حسن پور2؛ جبرائیل رزمجو3 | ||
| 1دانشگاه محقق اردبیلی-دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی-گروه گیاهپزشکی | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی- دانشکده ی علوم کشاورزی- گروه گیاه پزشکی | ||
| 3گروه گیاهپزشکی، دانشکدهی کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| چکیده | ||
| یکی از معیارهای مهم برای ارزیابی کارایی دشمنان طبیعی مطالعهی ویژگیهای رفتاری آنها میباشد. در این بررسی ترجیح مرحلهی سنی طعمه، تغییر رفتار و تداخل لاروهای پشهی Aphidoletes aphidimyza Rondani روی سنین مختلف پورگی شتهی جالیز، Aphis gossypii Glover بررسی شد. آزمایشها در ظروف پتری پلاستیکی حاوی دیسک برگی خیار در اتاقک رشد انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده، اختلاف معنیداری از نظر ترجیح مراحل مختلف پورگی شتهی جالیز توسط لاروهای پشهی A. aphidimyza وجود نداشت، اما بیشترین بیوماس مصرف شده روی پورههای سن چهارم محاسبه شد. در آزمایش بررسی تغییر رفتار، در ترکیبهای 20: 40 و 30: 30 (پورهی سن سوم: سن اول)، لارو شکارگر ترجیح بیشتری را به پورهی سن سوم شتهی جالیز نشان داد. در بررسی تداخل لاروهای پشهی A. aphidimyza، قدرت جستجوگری لارو شکارگر بین 0623/0 تا 1805/0 بر ساعت محاسبه شد که مقدار منفی شیب خط رگرسیون نشان دهندهی بروز تداخل بین لاروهای پشهی A. aphidimyza بود. نتایج این بررسی نشان داد که ویژگیهای رفتاری لارو پشهی A. aphidimyza می تواند تحت تاثیر تراکم آفت و نیز خود شکارگر قرار گیرد. | ||
تازه های تحقیق | ||
یکی از معیارهای مهم برای ارزیابی دشمنان طبیعی مطالعه ویژگیهای رفتاری آنها میباشد. در بررسی انجام شده روی لاروهای پشه شکارگر Aphidoletes aphidimyza Rondani مشخص شد که تراکم لاروهای شکارگر و تغییر تراکم طعمه آن نقش مهمی در ویژگیهای رفتاری پشه A. aphidimyza دارد. لاروهای پشه A. aphidimyza ترجیح تقریباً یکسانی نسبت به مراحل مختلف پورگی شته جالیز، Aphis gossypii Glover نشان دادند؛ اما زمانی که تغییری در تراکم پورههای شته جالیز در واحد آزمایشی ایجاد شد لارو شکارگر ترجیح بیشتری را به پوره سن سوم نشان داد. افزایش تراکم لاروهای خود شکارگر در محیط آزمایشی نیز سبب شد رقابت درونگونهای لاروهای پشه افزایش یافته و موجب شود که قدرت جستجوی انجام شده به ازای هر لارو شکارگر کاهش یابد. بنابراین، ویژگیهای رفتاری پشه A. aphidimyza در شرایط آزمایشگاهی میتواند متاثر از تراکم لارو شکارگر و تراکم شته قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شتهی جالیز؛ A. aphidimyza؛ ترجیح مرحلهی سنی؛ تغییر رفتار؛ تداخل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 817 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 523 |
||