کنترل بیولوژیک قارچ Sclerotinia sclerotiorum عامل پوسیدگی سفید خیار توسط اکتینوباکتری های ریزوسفری | ||
| کنترل بیولوژیک آفات و بیماری های گیاهی | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 1، فروردین 1397، صفحه 33-45 اصل مقاله (860.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jbioc.2017.230696.191 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جواد زاهد1؛ کیوان بهبودی* 2؛ ساناز عینی3؛ احمد علی پوربابایی4 | ||
| 1دانشجو | ||
| 2عضو هیئت علمی دانشگاه تهران | ||
| 3دانش آموخته | ||
| 4استادیار | ||
| چکیده | ||
| ااکتینوباکتری ها به واسطه داشتن ویژگیهای آنتاگونیستی بسیار در برابر طیف گستردهای از بیمارگرهای گیاهی به ویژه قارچها، به عنوان عوامل بالقوه کنترل بیولوژیک توجهات زیادی را به خود معطوف کردهاند. Sclerotinia Sclerotiorum (Lib.) De Bary عامل پوسیدگی سفید ساقه خیار که دارای سه خصوصیت عمده چون دامنه میزبانی وسیع، توان بیماریزایی بالا و دوام طولانی اسکلروتها در شرایط نامناسب محیطی میباشد یکی از مخربترین بیمارگرهای گیاهی در جهان است. با توجه به خسارت شدید و دشواریهای کنترل توسط روشهای شیمیایی، روشهای جایگزینی مانند کنترل بیولوژک توسط گونههای اکتینوباکتربرای این بیمارگر مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این پژوهش اثر آنتاگونیستی 109 جدایه اکتینوباکتر در برابر قارچ پوسیدگی سفید خیار بررسی گردید و سه جدایه UTS13، UTS19 و UTS49 با بیشترین میزان ممانعت از رشد پرگنه قارچ بیمارگر درون تشتکهای پتری برای بررسیهای بیشتر انتخاب شدند. خصوصیات فیزیولوژیکی جدایههای برتر حاکی تولید آنزیمهای پروتئازی و کیتینازی بود. جدایه UTS13 به عنوان جدایه برتر در آزمونهای گلخانهای مورد شناسایی قرار گرفت و با توجه به توالی rDNA 16S مورد بررسی قرار گرفت و به عنوان Streptomyces albidoflavus شناسایی گردید. نتایج نشان داد که جدایه S. albidoflavus UTS 13 باعث کاهش علائم بیماری به میزان 50 درصد در شرایط گلخانهای و افزایش صفات رشدی گیاه در مقایسه با تیمار شاهد سالم شد. پژوهش حاضر سعی بر معرفی باکتری S. albidoflavus UTS 13 به عنوان یک عامل بیوکنترل موثر به همراه طیف وسیعی از فعالیتهای آنتاگونیستی در برابر قارچ بیمارگر S. sclerotiorum را داشته است. | ||
تازه های تحقیق | ||
جدایه UTS13 بهعنوان جدایه برتر در آزمونهای گلخانهای مورد شناسایی قرار گرفت و با توجه به توالی rDNA 16S مورد بررسی قرار گرفت و بهعنوان Streptomyces albidoflavus شناسایی گردید. جدایه فوق قادر به رشد در محیط قلیایی و شور می باشد درنتیجه در محیط های فوق میتواند بکار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتاگونیست؛ فعالیت قارچکشی؛ Sclerotinia sclerotiorum؛ کیتیناز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,414 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 794 |
||