ارزیابی روابط میاننهادی در نظام ملی نوآوری ایران: مطالعه 8 موردی | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 1، دوره 4، شماره 1، 1397، صفحه 9-35 اصل مقاله (1004.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ppolicy.2018.66847 | ||
| نویسندگان | ||
| سید سپهر قاضی نوری* 1؛ مسعود افشاری مفرد2؛ شعبان الهی3؛ بهزاد سلطانی4 | ||
| 1استاد سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانش آموخته دکتری سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشیار مدیریت فناوری اطلاعات دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 4دانشیار مهندسی مکانیک دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| مفهوم نهاد در ادبیات اقتصاد و نوآوری، از مفاهیمی است که علیرغم نبود تعریف واحد، در موارد بسیاری برای توضیح دلایل کارکرد مناسب یا نامناسب یک سیستم اقتصادی یا نظام نوآوری به کار رفته است. مقاله حاضر نیز با بررسی مفهوم نهاد و دستهبندیهای مختلف آن، تلاش کرده است دلایل عدم کارکرد مناسب نظام ملی نوآوری ایران را از زاویه ارتباطات میان نهادها ارزیابی نماید. در این راستا، یک گونهشناسی سه بُعدی مبتنی بر شاخصههای نوین عملکرد، یعنی کارآیی، اثربخشی و تحولپذیری، ارائه شده و برای شناسایی نهادهای نظام ملی نوآوری ایران که در هر یک از این گونهها قرار میگیرند، مطالعهای 8 موردی صورت پذیرفته است. نتایج نشان میدهد که هیچیک از نهادهای بررسی شده به صورت همزمان از کارآیی و اثربخشی مناسب در ارتباط با دیگر نهادهای نظام نوآوری برخوردار نیستند. در نهایت، برای بهبود وضعیت هر یک از گونههای نهادی، راهبردهای تحولزا پیشنهاد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظام ملی نوآوری؛ ارزیابی میانسازمانی؛ نهاد؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,432 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,478 |
||