اعتبار و جایگاه رأی اکثریت در نظام سیاسی اسلام

قرآن کریم

نهج‌البلاغه

1. ابن طاوس (1417ق). کشف المحجة، قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم.
2. ابن‌ماجه، الحافظ ابی عبدالله محمدبن یزید القزوینی (۱۳۷۲ق)، سنن، ج 1، مصر: دارالکتب العربیه.
3. ارسطو (1337). سیاست، ترجمۀ حمید عنایت، تهران: نیل.
4. اشپنگلر، اسوالد (1369). فلسفۀ سیاست، ترجمۀ هدایت‌الله فرهر، تهران: وزارت ارشاد.
5. افلاطون (۱۳۳۵). جمهوریت، ترجمۀ فواد روحانی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
6. امامی، مسعود (1391). مجلۀ فقه،   شماره 72، قم.
7. انصاری، مرتضی بن محمد امین (1420ق). فرائد الاصول، جلد۴، قم.  
8. انوری، حسن (1382). فرهنگ بزرگ سخن، چ اول، ج 1، تهران: سخن.
9. برک، دموند (1393). تأملاتی دربارۀ انقلاب فرانسه، ترجمۀ سهیل صفاری، تهران: نگاه معاصر.
10. جوادی آملی، عبدالله (1389). ولایت فقیه، ولایت فقاهت و عدالت، قم: صدرا.
11. حرّانی، حسن بن علی بن حسین بن شعبه (1416ق). تحف العقول عن آل الرسول، تصحیح غفاری، دفتر انتشارات اسلامی قم.
12. خمینی، روح‌الله (1385). صحیفه، تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
13. دوبنوا، آلن (1378). تأمل در مبانی دموکراسی، ترجمۀ بزرگ نادرزاده، تهران.
14. راولز، جان (1393). نظریۀ در باب عدالت، ترجمۀ مرتضی نوری، تهران: نشر مرکز.
15. روحانی، سید حمید (1380). نهضت امام خمینی، تهران: عروج.
16. سیمور، مارتین لپست (1387). دائره‌المعارف دموکراسی، ج3، تهران: وزارت امور خارجه. 
17. شیخ صدوق، محمدبن علی (1405ق). کمال‌الدین و تمام النعمه، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم: مؤسسۀ نشر اسلامی.
18. عبدالرحمن، عالم (1381). بنیادهای علم سیاست، چ نهم، تهران: نشر نی.
19. قاضی شریعت‌پناهی، ابوالفضل (1388). بایسته­های حقوق اساسی، تهران: دادگستر.
20. قرداغی، فاضل (1393). افسانه دموکراسی، ترجمۀ کیومرث رستمی، تهران: آراس.
21. کوهن، کارل (1371). دموکراسی، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: نشر نی.
22. مجلسی، محمدباقر (1983): بحارالانوار، ج 65، بیروت: مؤسسۀ الوفاء.
23. مصباح‌یزدی، محمدتقی (۱۳۸۷). مردم‌سالاری دینی و نظریۀ ولایت ‌فقیه، قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
24. موسویان، سید اباالفضل (1380). نامۀ  میبد، سال اول، ش 1.