بررسی رابطۀ قابلیت معنابخشی استراتژیک و نوآوری مدل کسبوکار | ||
| مدیریت بازرگانی | ||
| مقاله 13، دوره 10، شماره 2، 1397، صفحه 487-507 اصل مقاله (538.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jibm.2018.248108.2874 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد وارث1؛ علی حیدری2؛ مهران اکبری* 3 | ||
| 1استادیار گروه MBA ،دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار مدیریت کسب و کار (MBA)، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد گروه MBA ،دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نوآوری مدل کسبوکار بهطور عمده در فضایی مطرح میشود که محیط در حال تغییر و دستخوش برخی پیچیدگیها است. کارکردِ معنابخشی این ابهام را زدوده و سازمان را در راستای رسیدن به درک صحیحی از محیط برای جهتدهی به مدل کسبوکار، که توسط تصمیمگیرندگان ارشد سازمانی مشخص میشود، یاری میکند. این پژوهش رابطۀ قابلیت معنابخشی سازمان با نوآوری مدل کسبوکار را بررسی کرده است. عوامل پویایی محیط و ویژگیهای تیم مدیریت ارشد بهعنوان متغیرهای تعدیلکنندۀ این رابطه بیان میشوند. با انجام این مطالعه بهصورت پیمایش در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات، روی 287 سازمان نمونه، به روش PLS-SEM رابطۀ معنادار معنابخشی و نوآوری مدل کسبوکار تأیید شد و پویایی محیط کسبوکار، میزان تحصیلات تیم مدیریت ارشد و استراتژیهای تطبیقی سازمان به عنوان عوامل تعدیلگر این رابطه شناخته شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پویایی محیط کسبوکار؛ توپولوژی استراتژی؛ تیم مدیریت ارشد؛ معنابخشی استراتژیک؛ نوآوری مدل کسبوکار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,654 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,722 |
||