ارزیابی قابلیت انبارمانی چند جمعیت و رقم از پیاز روز کوتاه در انبار کنترلنشده | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 10، دوره 49، شماره 1، بهار 1397، صفحه 105-116 اصل مقاله (382.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2017.219739.1118 | ||
| نویسنده | ||
| عبدالستار دارابی* | ||
| استادیار بخش تحقیقات اصلاح و تهیۀ نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به مدت دو سال زراعی (93-1392) بهمنظور مقایسۀ خاصیت انبارمانی نژادگان (ژنوتیپ)های پیاز روز کوتاه در انبار کنترل نشده، در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان اجرا شد. بذرهای پیاز در اوایل مهرماه در خزانه کشت و نشاءها در مرحلۀ دو تا سه برگی به زمین اصلی منتقل شدند. برای مقایسۀ قابلیت انبارمانی نژادگانها از آزمایش کرتهایخردشده (اسپلیت پلات) در زمان در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار استفاده شد. عامل اصلی شامل هشت جمعیت و رقم (جمعیت بهبودیافتۀ پیاز بهبهان، تودۀ محلی بهبهان، تودۀ محلی پادوک، تودۀ محلی رامهرمز، تودۀ محلی برازجان، تودۀ محلی ایرانشهر و رقمهای تجاری تگزاسارلیگرانو و پریماورا) و عامل فرعی زمان انبارمانی در شش سطح (1، 2، 3، 4، 5 و 6 ماه) در انبار بود. درصد ماهیانۀ کاهش وزن سوخ با گذشت زمان کمتر شد. بیشترین کاهش وزن سوخ (26/20%) به جمعیت بهبودیافتۀ پیاز بهبهان اختصاص داشت. آسیب و زیان بیماری پوسیدگی خاکستری تا ماه سوم انبارمانی افزایش و پس از آن کاهش یافت. بیشترین آسیب و زیان این بیماری (47/39%) به تودۀ محلی رامهرمز مربوط بود. بیشترین آسیب و زیان لهیدگی (65/29%) در رقم پریماورا مشاهده شد و قابلیت انبارمانی این رقم بهطور معنیداری از دیگر نژادگانها کمتر بود. جوانهزنی سوخها از ماه سوم انبارمانی آغاز شد. بیشترین جوانهزنی سوخ (57/31%) به تودۀ محلی ایرانشهر تعلق داشت. نتایج این آزمایش مشخص کرد که با توجه به ضایعات کل قابلیت انبارمانی جمعیت بهبودیافتۀ پیاز بهبهان و رقم تگزاسارلیگرانو بر دیگر نژادگانها برتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پوسیدگی خاکستری؛ جوانهزنی؛ ضایعات؛ کاهش فیزیولوژیک وزن سوخ؛ لهیدگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,030 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 909 |
||