اثر قطر و طول قلمه ریشه بر تکثیر ارقام خاردار و بیخار تمشک سیاه | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 17، دوره 20، شماره 1، بهار 1397، صفحه 249-262 اصل مقاله (506.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2018.226316.1656 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا ٍعفتی1؛ مهدی حدادی نژاد* 2 | ||
| 1کارشناسیارشد، گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| 2استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| چکیده | ||
| این آزمایش با هدف بهینهسازی تکثیر تمشک سیاه، بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با عامل نخست شامل ارقام (بیخار معمولی، بیخار اولیه، خاردار زودرس و خاردار میانرس) حاصل از کلکسیون تمشک، عامل دوم قطر قلمه ریشه (2-3 و 3-5 میلیمتر) و عامل سوم طول قلمه ریشه (6، 8، 10 و 12 سانتیمتر)، در هفت تکرار در اسفند 1395 صورت گرفت. بعد از سه ماه نگهداری قلمهها در ماسه مرطوب و زیر سایه، صفات ریشهدهی و رشد حاصل از آن اندازهگیری شد. نتایج ریشهدهی قلمه ریشه در ارقام خاردار و بیخار نشان داد که رقم خاردار میانرس، قطر 2-3 میلیمتر و طول 12 سانتیمتر بیشترین طول ریشه را در گره نزدپاهنگ با میانگین 43/123 میلیمتر داشت. ارقام بیخار معمولی و اولیه در طول 12 سانتیمتر در هر دو قطر با میانگین 42/71 درصد بیشترین درصد ریشهزایی را دارا بودند و اختلاف معناداری با سایر تیمارها داشتند. ارقام بیخار در مقایسه با خاردار، بهطور معناداری از درصد زندهمانی (3/77 درصد) بهتری برخوردار بود. درحالیکه طول ریشه کمتر (8/51 سانتیمتر) و ساقه کوتاهتری (07/46 سانتیمتر) داشت. در رقمهای بیخار، بیشترین درصد زندهمانی را بیخار معمولی و در بین خاردارها، رقم خاردار زودرس (58/64 درصد) ثبت کرد. نتایج نشان داد که قطر 3-5 میلیمتر و طول 10 و 12 سانتیمتر تأثیر معناداری در افزایش ریشهزایی قلمهها داشت. تفاوت ژنتیکی ارقام و میزان ذخیره مواد غذایی قلمهها، باید در تکثیر تمشک سیاه با قلمه ریشه مدنظر قرار بگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بافت ناهمسان؛ درصد ریشهزایی؛ شاخساره؛ کیفیت ریشهدهی؛ گره نزدپاهنگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 772 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,030 |
||