مقایسۀ تأثیر یک جلسه فعالیت ورزشی تداومی و تناوبی با شدت بالا بر سطوح TNF-α و VEGF بافت عضلۀ نعلی موشهای چاق | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 10، دوره 9، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 587-599 اصل مقاله (266.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2018.66096 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم باقری1؛ علی یونسیان2؛ رحیمه مهدی زاده2؛ مریم نورشاهی* 3 | ||
| 1کارشناسارشد دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، سمنان، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، سمنان، ایران | ||
| 3دانشیار، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر یک جلسه فعالیت ورزشی تداومی و تناوبی با شدت بالا بر سطوح TNF-αو VEGF بافت عضلۀ نعلی موشهای چاق بود. به این منظور 45 سر موش هشتهفتهای به مدت هشت هفته با رژیم پرچرب تغذیه شدند. سپس 27 سر موش با شاخص تودۀ بدنی بیش از gr/cm2 68/0 به وزن gr10±320 بهطور تصادفی به سه گروه کنترل، فعالیت تداومی و فعالیت تناوبی با شدت بالا تقسیم شدند. پس از دو هفته آشناسازی و تعیین حداکثر اکسیژن مصرفی، گروه تناوبی و تداومی بهترتیب با شدت 100 درصد vVO2maxو 65 درصد vVO2maxدویدند، بهطوریکه مدت زمان دویدن براساس مسافت در گروه فعالیت ورزشی تناوبی محاسبه شد. گروه کنترل در هیچ برنامهای شرکت نکردند. بلافاصله حیوانات تشریح و عضلۀ نعلی آنها جدا شد. پس از تعیین نرمال بودن دادهها از آزمون آماری واریانس یکطرفه استفاده شد(05/0P<). یافتهها نشان داد فقط گروه فعالیت ورزشی تناوبی در مقایسه با گروه کنترل (001/0=P) و با گروه تداومی (003/0=P) موجب کاهش معنادار سطوح VEGF شد، اما سطوح TNF-αدر هر سه گروه تفاوت معناداری نداشت. همچنین نتایج نشان داد که برخلاف تصورات قبلی، فعالیت ورزشی تناوبی شدید موجب افزایش التهاب نشد. نگرانی در مورد انجام فعالیت ورزشی تناوبی و بالا رفتن التهاب و همچنین کاهش سطوح VEGF گروه تناوبی در افراد چاق مورد تردید است که تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است | ||
| کلیدواژهها | ||
| فعالیت ورزشی تداومی؛ فعالیت ورزشی تناوبی شدید؛ TNF-α؛ VEGF | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 722 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 719 |
||